تبلیغات
صنعت فولاد

روش های جایگزین تولید آهن و فولاد در جهان (بخش دوم)

جمعه 8 خرداد 1394 03:15 ب.ظ

نویسنده : علی فروزان

فلز به صورت مداوم به داخل سیفون كوره اولیه تخلیه می شود. تمامی تجهیزات فرعی مثل كوره دمش حرارت همانند كوره بلندهای سنتی مورد بهره برداری قرار می گیرند.

این واحد صنعتی دارای ظرفیت اسمی 100 تن در ساعت است و به دلیل بهره برداری متناوب ظرفیت آن در حال حاضر به 70 تا 80 تن بر ساعت می رسد. مصرف زغال سنگ در این كوره بالغ بر 700 كیلوگرم به ازای تولید هر تن چدن مذاب است (البته برای فرآیند خشك و در فرآیند تر به 750 كیلوگرم به ازای تولید هر تن چدن مذاب می رسد).

میزان كربن در چدن مذاب این كوره مشابه با كوره بلندی با آهن 4 درصد است اما بنابر گزارشات میزان عناصر فسفر و سیلیسم در سرباره بسیار كمتر است.

جداسازی مناسب بین سرباره و مذاب از نكات حیاتی بوده و برای رسیدن به این هدف كار با بهینه سازی شكل لوله ها انجام می شود به طوری دو مجرای دمنده برای دمش هوا و نیتروژن به بهترین شكل تعبیه شده اند.

مشكلات اولیه در زمینه خوردگی بالای دیرگداز با استفاده پنل های خنك كننده آبی مرتفع شدند و بهره برداری مستمر می تواند منجر به بهبود عمر كوره بلند بیش از پیش شود.

هم اكنون، فعالیت های این واحد به دلیل كاهش شدید تقاضا برای محصولات چدن خام كه قبلا تولید می شد، متوقف شده است اما انتظار می رود كه در سال 2010 مجددا از سر گرفته شود.

در حال حاضر انتشار گاز CO2 در این كوره مشابه با كوره  بلندهای سنتی، یعنی 7/1 تا 9/1 تن CO2 به ازای هر تن چدن مذاب است اما یك پروژه دیگر نیز وجود دارد كه با استفاده از روش بستر سیال كریكوفر (Circofer) موجب احیای اولیه سنگ آهن به FeO می شود كه این امر موجب كاهش انتشار گاز از 9/0 تا 1/1 تن CO2 به ازای تولید هر تن چدن مذاب می شود و این امكان را فراهم می سازد تا از زغال سنگ هایی با كیفیت پایین استفاده كرد.

علاوه بر آن، در اتحادیه اروپا از پروژه فولادسازی با CO2 فوق العاده پایین (ULCOS) حمایت شده و كنورتور سیكلونی (CCF) نیز در جهت احیای اولیه مورد استفاده قرار می گیرد و جذب كننده CO2 موجب كاهش 90 درصدی انتشار آن خواهد شد. یك واحد آزمایشی در رابطه با این روش نیز در كشور هلند راه اندازی خواهد شد.

روش Corex نخستین فرآیند SR موفقیت آمیز است اما برای موفقیت تجاری آن باید به بهینه سازی گازهای خروجی با دمای بالا و گرمازایی بالا توجه كرد. این گازها می توانند برای برخی از كاربردها از قبیل تولید برق یك پالایشگاه و برای تولید آهن اسفنجی مورد استفاده قرار گیرند.

در حال حاضر 5 واحد Corex در سرتاسر جهان فعال هستند (در كشورهای هند، چین و افریقای جنوبی) كه بزرگترین آنها در كارخانه بوآ استیل چین است كه C3000 نام دارد و ظرفیت اسمی تولید آن 3000 تن در هر روز یا تقریبا یك میلیون تن در هر سال است.

روش های جایگزین Corex عبارتند از: كوركس LRI (آهن احیای كم) كه در آن از گاز خروجی برای زدایش گرد و غبار استفاده می شود و بعد از حذف CO2 برای احیای بیشتر سنگ آهن در یك كوره استوانه ای جداگانه آهن اسفنجی تولید می شود و فرآیند جایگزین دیگر كوركس LEG (گاز خروجی كم) است كه در آن گاز CO2 از گاز خروجی بدون گردوغبار جدا شده كه در نهایت در محفظه احیای Corex بازیافت می شود و بدین معنی است كه گاز كمتری در محفظه گازی (gasifier) و گدازنده تولید خواهد شد و همچنین منتج به مصرف زغال سنگ و O2 كمتری نیز می شود.

یكی دیگر از روش های زیربنایی در این زمینه توسط پوسكوی كره جنوبی ابداع شده است كه جایگزین محفظه های احیای قائم كوركس شده، دارای یك آبشیب (cascade) متشكل از 3 یا 4 رآكتور بستر سیال است كه قادرند پودر سنگ آهن را برای فرآیند تغییر دهند. این روش با نام Finmet شناخته می شود و یك واحد تجاری با ظرفیت 5/1 میلیون تن در سال در آوریل سال 2007 به بهره برداری رسید.

مقاله ای توسط شركت JWS استیل در زمینه بهره برداری از دو واحد C-2000 (كه هر كدام دارای ظرفیت 800 كیلو تن در سال هستند) انتشار یافته كه به بررسی چالش های موجود در رابطه با هزینه های تولید چدن مذاب، مخصوصا بعد از این كه اخیرا JWS از بزرگترین كوره بلند هندوستان و همچنین دو كوره بلند دیگر به همراه دو واحد كوركس بهره برداری كرد، می پردازد.

به طور كلی دلیل این تغییر جهت از تكنولوژی كوره بلندهای سنتی به كوره های جدید در اصل گازی است كه در واحد های فولادسازی به روش كوركس تولید می شود كه به منظور تولید انرژی در نیروگاه ها مورد استفاده قرار می گیرد. در حال حاضر هیچ گونه نیروی مضاعفی نیاز نیست و از این رو كارخانه های فولادسازی بر روی تولید آهن متمركز شده اند.

دكتر آمیت در همایش Q&A اظهار داشت: اگر امتیاز گاز را به طور كامل در اختیار واحد كوركس قرار ندهند، هزینه چدن مذاب تولید شده به این روش در حقیقت 40 تا 50 درصد بالاتر از یك كوره بلند سنتی خواهد شد.

بهره برداری از نخستین و تنها واحد تجاری فینكس نیز توسط یكی از مسئولان شركت پوسكو توضیح داده شد. پوسكو قبل از این در سال 1995 در شهر پوهانگ از یك واحد كوركس با ظرفیت 600 كیلو تن در سال بهره برداری كرده بود اما در بهینه سازی نرمه برگشتی تولید شده و همچنین سنگ آهن نرم و كك نرمه تولید شده در داخل مجتمع كوره بلند در پوهانگ با مشكلاتی مواجه شد.

از این رو آنها در سال 2003 میلادی واحد كوركس را با جایگزین كردن یك كوره استوانه ای قائم ارتقا دادند كه در آن احیا به وسیله یك آبشیب متشكل از 4 بستر سیال صورت می پذیرفت كه این امكان را میسر ساخت تا به جای استفاده از گندله یا مصرف سنگ آهن دانه درشت به طور مستقیم از سنگ آهن نرمه استفاده كند.

این واحد آزمایشی با ظرفیت تولید 600 تن در هر سال با موفقیت به بهره برداری رسید (و در حال حاضر نیز فعال است) از این رو آنها در واحد جدید كه در سال 2007 افتتاح شد مقیاس فرآیند را افزایش داده و آن را به 5/1 میلیون تن در سال رساندند.

نكات كلیدی در بهره برداری این روش عبارتند از: حذف گاز CO2 از گازهای خروجی به جهت امكان پذیر كردن بازیافت گازهای فعال در داخل بسترهای سیال، ذرات ریز و فشرده آهن اسفنجی گرم برای تولید چدن فشرده مذاب (HCI) قبل از تغذیه آن به محفظه گازی ـ مخزن گدازش و در آخر تراكم ذرات زغال سنگ نرمه به صورت بریكت برای تغذیه به محفظه گازی ـ مذاب هستند. بخشی از گاز خروجی باقی مانده به منظور تولید الكتریسیته برای واحد تولید اكسیژن مورد استفاده قرار می گیرد كه اكسیژن مورد نیاز برای محفظه گازی و مذاب را تامین می  كند.

تركیب چدن مذاب تولید شده مشابه با چدن كوره بلند های سنتی (به عنوان مثال 5/4 درصد كربن و 03/0 درصد سیلیسیم) است، هرچند مقدار سیلسیم تا حدی بالاتر است ( 8/0 در مقابل 5/0 برای كوره بلندهای سنتی). انتشار غبارهای حاوی SOx و NOx و گاز CO2 نیز به طور كلی در مقایسه با كوره بلندهای سنتی كاهش یافته است.

فرآیند IT mark 3 (سومین فرآیند جایگزین تولید) توسط كارشناسی از شركت موكاند استیل وابسته به شركت كوبه استیل ژاپن كه این فرآیند را ابداع كرده، توضیح داده شد.

دمای بهره برداری در این فرآیند بوته ای گردان برای ذوب لحظه ای آهن اسفنجی تولید شده كافی است از این رو امكان جداسازی ناخالصی ها از فلز به صورت سرباره را فراهم می سازد.

این امر همچنین امكان استفاده از سنگ آهن نرمه با عیار پایین تر را در مقایسه با دیگر فرآیندهای احیای مستقیم كه در آنها باید از سنگ آهن با عیار بالا استفاده كرد، فراهم می آورد چون ناخالصی ها نمی توانند جدا شوند، به همان صورت به كوره ذوب (به عنوان مثال كوره قوس الكتریك) شارژ می شوند كه منتج به افزایش مصرف انرژی می  شود.

از خنك كردن و مخلوط كردن یكباره نیز برای شكستن سرباره از چدن استفاده می شود كه به صورت تكه های فلزی با قطر 2 تا 25 میلیمتر متشكل از چدن با چگالی بالا به وسیله جداكننده های مغناطیسی بازیافت می شوند.

سنگ آهن و زغال سنگ نرم به صورت گندله آگلومره می شوند و به صورت تك لایه به بوته گردان پیوسته تغذیه می شوند (شكل 3). احیای كامل و ذوب در 8 تا 10 دقیقه صورت می پذیرد. نكته كلیدی برای این فرآیند تولید یك گندله مناسب برای عملیات احیا است.

میزان تركیب سنگ آهن به زغال سنگ در این فرآیند 5/1 به 5/0 است. آنالیز معمولی فلز تولید شده به این روش نشان می دهد كه دارای 5/2 تا 3 درصد كربن، 05/0 تا 07/0 درصد سیلیسم و 96 تا 97 درصد آهن است.

یك واحد آزمایشی با ظرفیت سالانه 25 كیلو تن در سال 2001 تا 2004 در كشور ژاپن بهره برداری شده است و نخستین واحد تجاری تولیدی به این روش در اواخر سال 2009 در ایالت مینیسوتا آمریكا به عنوان یك مینی میل به بهره برداری رسید. این واحد دارای یك بوته با قطر خارجی 60 متر با یك سكو با پهنای 8 متر است و ظرفیت آن 9/0 میلیون تن در سال است.

یكی از كارشناسان شركت كوبه استیل در رابطه با فرآیند Fastmelt سخنانی را ایراد كرد كه مشابه فرآیند RHF بوده اما در دمای پایین تری یعنی كمتر از نقطه ذوب آهن بهره برداری می شود.

سنگ آهن نرمه یا برگشتی كارخانه های فولادسازی با زغال سنگ و گندله (یا بریكت به صورت برگشتی) مخلوط می شوند و به صورت تك لایه به داخل RHF شارژ می شوند.

آهن اسفنجی خروجی از قسمت دورتر RHF (كوره بوته ای گردان) به صورت مستقیم به كوره ذوب شارژ می شود كه از این كوره نیز فلز در دمایی در حدود 1550 درجه سانتیگراد تخلیه می شود و معمولا دارای یك آنالیز تركیبی 3 تا 5/4 درصد كربن، 3/0 تا 5/0 درصد سیلیسیم، 2/0 تا یك درصد منگنز و كمتر از 05/0 درصد گوگرد و فسفر است.


ادامه مطلب

دیدگاه ها : () 




آخرین ویرایش: جمعه 8 خرداد 1394 03:16 ب.ظ

روش های جایگزین تولید آهن و فولاد در جهان (بخش اول)

جمعه 8 خرداد 1394 03:11 ب.ظ

نویسنده : علی فروزان

عدم كیفیت زغال سنگ هند برای كك سازی و به ویژه وضعیت شیمیایی كانی هایش منتج به استفاده از روش های گوناگون فرآیند تولید فولاد در مقایسه با دیگر نقاط جهان در این منطقه شده است.

مقاله ای كه در ادامه می خوانید، گزارشی است از سمینار فولاد و تكنولوژی كه در ماهنامه استیل تایمز منتشر شده كه برگردان آن را در ادامه می خوانید:

سمینار فولاد و تكنولوژی كه اخیرا در هند برگزار شد، به واسطه حضور 150 نماینده حاضر در آن و همچنین مقالات جالب و مباحث آن است.

مقالات در رابطه با تمامی جنبه های احیای ذوب برای كوره های دمشی كوچك در 10 موضوع ارائه شد. عمدتا، با وجود روش تولید چدن به وسیله احیای مستقیم سنگ آهن در هند، در سال های 2007 و 2008 به 1/20 میلیون تن رسید و بالغ بر كل میزان تولید چدن در یك سوم سال شد، سازمان دهندگان از روش های متداول تولید DRI بر پایه گازی و تولید با استفاده از زغال سنگ در كوره های روتاری كیلن (این تكنولوژی اخیرا در هند متداول شده و 2/14 میلیون تن یا 6/70 درصد از كل DRI تولید شده در سال را شامل می شود) اجتناب كردند.

به جای این روش ها آنها بر روی تكنولوژی هایی بر پایه زغال سنگ مانند Corex، Finex، HIsmelt، Fastmelt، ITmk3 و كوره های دمشی كوچك با كك متمركز شدند. هرچند هند دارای ذخایر قابل توجه زغال سنگ

( 6/7 درصد از كل منابع جهانی) است، اما عرضه منابع مناسب زغال كك شو در این كشور دارای محدودیت هایی است و میزان بالایی از مواد موردنیاز از كشورهای دیگر وارد می شود.

در واقع حتی مقدار بسیار زیادی از زغال سنگ حرارتی برای تولید برق نیز وارد می شود كه قسمت زیادی از آن از اندونزی تامین می شود، زیرا مالكیت زمین و تداركات تنها قسمتی از مشكلات استخراج ذخایر زغال سنگ در هندوستان هستند.

در سال مالی 2007 تا 2008، شركت زغال سنگ هندوستان در حدود 360 میلیون تن تولید داشت كه بالغ بر 85 درصد از 414 میلیون تن زغال سنگ تولید شده در این كشور بود. میزان مصرف این محصول در هند نیز به 475 میلیون تن رسید كه منتج به واردات 40 میلیون تن زغال سنگ حرارتی و 7 میلیون تن زغال كك شو شد.

هزینه زغال سنگ بالغ بر 45 تا 50 درصد از كل هزینه مواد اولیه ورودی به كوره بلند می شود. از این رو تمایل هند به اتخاذ روش های فولادسازی جایگزین در كوره بلند است.

دكتر ایرانی، مدیر شركت تاتا و پسران (موسس شركت های گروه بزرگ تاتا) به عنوان مهمان سخنران در این همایش بود.

وی به گرمی مورد استقبال مسئول این همایش دكتر آمیت مشاور تاتا استیل و نویسنده مجله استیل تك (Steel Tech) قرار گرفت. دكتر ایرانی سوالی را با این مضموم كه چگونه چین صنعت فولاد خود را به یكباره توسعه داد و طبق آمار وضعیت خود را به 10 برابر بهتر از وضعیت صنعت فولاد هند در همان دوره زمانی رسانید، مطرح كرد كه در نهایت به این نتیجه رسید كه این ماهیت فلسفه آزادی خواهی در هند است كه مخالفت های بسیاری را برای پروژه های فولادی پیشنهاد شده به همراه داشته است. یك هدف برای رسیدن به تولید 100 میلیون تنی تا سال 2011-2012 به وسیله دولت تعیین شد اما او به حضار یادآوری كرد كه یك آمار مشابه نیز در سال 1980 مدنظر قرار گرفته بود.

 

وی اظهار داشت كه میزان تولید در سال 2009 به 60 میلیون تن رسید و نشان دهنده این است كه در رسیدن به هدف 100 میلیون تنی اندكی قصور شده اما سرانجام رسیدن به آن میسر خواهد شد.

او گفت ارقام آنچنان از اهمیت برخوردار نیستند، آنها تكنولوژی های مناسبی را انتخاب كرده اند كه در این رابطه عامل كلیدی هستند.

تكنولوژی های سفارشی با مواد اولیه مورد نیاز كارخانه های هند هماهنگ شدند و در حال حاضر هیچگونه فرآیند روشن قابل ذكری برای شرایط كنونی هند وجود ندارد.

همچنین او در ادامه اظهار داشت كه هند خود به تنهایی باید تكنولوژی های مناسب را به كارگرفته و تمامی انواع نمونه های كك را به عنوان راهی برای مخلوط كردن زغال سنگ های نرم تر برای تولید كك با كیفیتی مناسب با كوره های كك سازی با استفاده از زغال سنگ های صد درصد سخت ارائه كند.

از 10 تا 15 سال پیش شاهد بودیم كه هند به طور فزاینده ای تجهیزات R&D و موسسات آموزش فنی خود را توسعه بخشید. پیشتر، مهندسین هندی برای آموزش به كشورهای انگلیس، آمریكا و روسیه مسافرت می كردند، اما انجمن فناوری هند (IIT) در حال حاضر یك جایگزین است و آزمایشگاه ملی و مراكز R&D شركت های فولادسازی مختلف در زمینه تحقیقات فعال هستند.

سخنرانی افتتاحیه كه توسط مدیرعامل یكی از شركت های مشاور فولادی هند ایراد شد، به بررسی راندمان كوره بلند به عنوان یك عامل واكنش شیمیایی و قابلیت آن برای پذیرش انواع مواد اولیه ( كلوخه سنگ آهن، آگلومره، گندله، مواد تزریقی) پرداخت، اما برای افزایش راندمان كوره بلند نیازمند زغال سنگ و گندله هایی با كیفیت مناسب است كه تولید آنها بستگی به مشكلات محیطی داشته و برای برطرف كردن این مشكلات نیازمند به صرف هزینه هستیم.

به همین دلیل تمایل فزاینده ای به اتخاذ روش های جایگزین برای تولید چدن در این كشور وجود دارد كه سازگاری بیشتری با محیط زیست داشته و همچنین وابستگی كمتری نیز به زغال سنگ داشته باشند.

پیشرفت های مربوطه اخیر در هند در زمینه ساخت كوره های دمشی كوچك با حجم 175 تا 250 متر مربع و با ظرفیت تولید سالانه ای در حدود 30 كیلو تن تا یك میلیون تن است.

این پیشرفت ها موجب كاهش هزینه سرمایه گذاری شده و همچنین از زمان اجرای كار نیز كاسته اند و از همه مهمتر این كه در این كوره ها می توان از زغال سنگ هایی با كیفیت پایین تر نیز استفاده كرد.

همچنین چدن مذاب تولید شده در این كوره ها دارای كیفیت مطلوبی است. هرچند هزینه های بهره برداری به ازای هر تن نسبت به كوره بلندهای متداول بالاتر هستند كه این امر ناشی از میزان زغال سنگ بیشتر مورد استفاده در آنها و همچنین نیاز به مصرف كلوخه سنگ آهن یا گندله به جای آگلومره است. قیمت زغال سنگ در حال حاضر در حدود 100 تا 130 دلار به ازای هر تن بوده و سنگ آهن با مرغوبیت كمتر نیازمند تغلیظ است كه به هزینه های موجود اضافه می شود.

در حال حاضر دو جایگزین برای كوره بلند در تولید چدن مذاب وجود دارد كه عبارتند از فرآیندهای احیای مستقیم (DR) كه می توانند بر پایه زغال سنگ یا گاز باشد و منتهی به تولید چدن جامد اما متخلخل (آهن اسفنجی) می شود و روش دیگر احیای مذاب (SR) است كه منتج به تولید آهن ریختگی می شود.


ادامه مطلب

دیدگاه ها : () 




آخرین ویرایش: جمعه 8 خرداد 1394 03:14 ب.ظ

آخرین قیمت های جهانی فولاد (هفته سوم فروردین 1394)

پنجشنبه 20 فروردین 1394 11:14 ب.ظ

نویسنده : علی فروزان

  محصول  میانگین آخرین قیمت (دلار / تن)بازه زمانیروند
  تخت  
  ورق سرد صادراتی روسیه. فوب دریای سیاه475 - 455m0
  ورق گرم صادراتی روسیه. فوب دریای سیاه400 - 390m0
  ورق گرم صادراتی ترکیه. فوب440 - 430w0
  ورق گرم صادراتی چین. فوب شانگهای 375 -  370w0
  ورق سرد صادراتی چین. فوب شانگهای430 - 420w0
  ورق گالوانیزه صادراتی چین. فوب شانگهای500 -495m5 +
  ورق گالوانیزه وارداتی. سی اف آر خلیج فارس600 - 560m0
  ورق گرم صادراتی. فوب دریای سیاه380 - 370d0
  ورق گرم وارداتی. سی اف آر خلیج فارس 450 - 410m0
مواد خام   
شمش چدن . فوب دریای سیاه255 - 245w0
کک متالورژی وارداتی . سی اف آر شرق هند    500/ 175d0
ذغال سنگ وارداتی . سی اف آر چین  75/ 93d1-
سنگ آهن دانه بندی وارداتی . سی اف آر چین1000/ 0w0
سنگ آهن فاین 58 درصد وارداتی . سی اف آر شمال چین  75/ 38 -  75/ 37d75/ 0+
سنگ آهن فاین 65 درصد وارداتی . سی اف آر شمال چین   53 -  52d25/ 0+
سنگ آهن 52 درصد وارداتی . سی اف آر شمال چین 50/ 24 - 50/ 23d25/ 1+
مس فروش نقدی بورس فلزات لندن2069d0
گندله صادراتی برزیل .  فوب17/ 82m32/ 7-
  طویل  
  میلگرد صادراتی ترکیه. فوب440 - 435d0
  میلگرد صادراتی. فوب دریای سیاه395 - 385m0
  میلگرد صادراتی چین. فوب338 - 332w0
  مفتول صادراتی. فوب دریای سیاه405 - 400m0
  تیرآهن صادراتی ترکیه. فوب دریای سیاه520 - 500m0
  میلگرد وارداتی. سی اف آر خلیج فارس500 - 465m0
  لوله درزدار دو میلیمتری صادراتی ترکیه. فوب670 - 650m0
  میانی  
  شمش صادراتی ترکیه. فوب400 - 390m0
  شمش سلف سه ماهه بورس فلزات لندن 315 - 305d0
  شمش صادراتی. فوب دریای سیاه360d0




دیدگاه ها : () 




آخرین ویرایش: جمعه 8 خرداد 1394 03:16 ب.ظ

صنعت فولاد در سال 93

دوشنبه 17 فروردین 1394 05:45 ب.ظ

نویسنده : علی فروزان
صنعت فولاد کشور در حالی قدم به سال جدید گذاشته که از دو سال قبل تاکنون رکود معناداری را در معاملات انواع محصولات فولادی به خصوص مقاطع ساختمانی تجربه کرده است. البته رکود این دو سال به خصوص سال 93 با افت روزشمار بهای محصولات فولادی در بازار داخل نیز همراه بوده به‌طوری که در برخی موارد قیمت‌های فروش را به کمتر از قیمت تمام شده محصول تولیدی رسانده و ضرر دیگری را نیز از این محل متوجه فولادسازان کرده است.

 بررسی میانگین قیمت‌های انواع فولاد در سال 93 نشان می‌دهد، حتی با وجود افزایش هزینه‌های تولید از قبیل هزینه‌های جاری و ثابت، افزایش قیمت سوخت متاثر از فاز دوم هدفمندی یارانه‌ها و افزایش مالیات بر ارزش افزوده از 6 به 8 درصد، روند ریزشی قیمت‌ها متاثر از رکود تقاضا تا به آن حد ادامه‌دار بوده که متوسط بهای انواع فولاد را در این سال به متوسط سال 91 نزدیک ساخته است. 
ابتدای سال 93، میلگرد ساخت ذوب‌آهن با حدود قیمت 1890 تومان در بازار غیررسمی به فروش می‌رسید که در چند هفته بعد و نزدیک به زمان رسمی اجرای فاز دوم هدفمندی یارانه‌ها حتی در ارقامی بالاتر از 2هزار تومان در هر کیلو نیز اعلام قیمت شد. اما از آنجا که ضعف شدید تقاضای فولاد متاثر از رکود در صنایع مصرف‌کننده از این محصول همچون ساخت و سازهای مسکونی برای چندمین سال متوالی ادامه یافت، در ماه‌های پیش‌رو قیمت‌ها سیری نزولی را در پیش گرفت و در پایان سال بهای میلگرد با افتی در حدود 18 درصد به رقم 1550 تومان رسید. همین روند کاهشی درخصوص قیمت تیرآهن اعم از شاخه‌های سبک و سنگین نیز قابل پیگیری است. متوسط قیمت شاخه‌های 14، 16 و 18 تیرهای ذوبی اوایل سال حدود 340 هزار تومان بود، اما این رقم در پایان سال به 306 هزار تومان تنزل یافت. 
از طرفی قیمت دیگر مصنوعات فولادی مانند شمش هم در طول این سال در بازار آزاد و بورس کالا کاهش چند درصدی را تجربه کرد. بررسی‌ها نشان می‌دهند بخشی از این ریزش متاثر از افت قیمت‌های جهانی و بخش دیگر آن ناشی از رکود بازار داخل و کاهش ظرفیت تولید واحدهای نوردی و نیاز کمتر آنها به شمش مربوط می‌شود. 
در بورس کالا در تاریخ 19 فروردین ماه فولاد خوزستان به‌عنوان بزرگ‌ترین‌ عرضه‌کننده شمش کشور، این محصول را با قیمت 1515 تومان عرضه کرد، اما در تاریخ 25 اسفندماه 93 قیمت اعلامی آن متاثر از کاهش حجم تقاضا به 1325 تومان در هر کیلو کاهش یافت (5/ 12 درصد کمتر از قیمت ابتدای سال). شمش ذوب آهن اصفهان هم که 24 فروردین 93 با نرخ هر کیلو 1550 تومان به تابلو معاملات آمده بود، 26 اسفند ماه با قیمت 1370 تومان عرضه شد. 
در مجموع طی سال 93 در بورس کالای ایران بالغ بر 2 میلیون و 107 هزار و 100 تن شمش از سوی فولاد خوزستان و ذوب‌آهن اصفهان عرضه شد و در مقابل حجم معامله این محصول یک میلیون و 510 هزار و 550 تن به ثبت رسید. این در حالی است که سال 92، ارقام مربوط به حجم عرضه شمش و حجم معامله این محصول در بورس کالا به ترتیب حدود 2 میلیون و 521 هزار و 2 میلیون و 275 هزار تن بودند.
 به این ترتیب با آنکه سال 92 نیز آمارها گواه رکود در صنعت فولاد کشور را می‌دهند، اما عمق و شدت آن در سال 93 بیشتر شده و حالت هشدارگونه‌ای به خود گرفته است؛ چرا که تقاضای مصرفی شمش به‌عنوان یک محصول میانی فرآیند تولید محصولات نهایی فولاد در بازار رسمی طی سال 93 به نسبت 92 حدود 33 درصد در بازار رسمی کاهش یافته و البته همین روند درخصوص حجم معاملات سایر محصولات فولادی مورد معامله در بازار آزاد یا بورس کالا نیز تکرار شده است. 
به هر طریق در شرایط رکود بازار فولاد، سال گذشته بالغ بر 8 میلیون و 300 هزار تن انواع فولاد در بورس کالای ایران مورد دادو ستد قرار گرفته که بیشترین سهم آن مربوط به شرکت فولاد مبارکه اصفهان با معامله حدود 3 میلیون و 719 هزار تن انواع ورق فولادی بوده است. در ادامه نیز شرکت‌های ذوب‌آهن اصفهان و فولاد خوزستان به ترتیب با فروش 2 میلیون و 130 و 2 میلیون و 117 هزار تن مقاطع ساختمانی، شمش و تختال فولادی در جایگاه دوم و سوم برترین عرضه‌کنندگان فولادی تالار صنعتی طی این سال قرار داشته‌اند و سهمی کمتر از 05/ 0 درصد از معاملات صورت گرفته در رینگ فولاد (334 هزار تن) به سایر شرکت‌های فولادی اختصاص داشته است. 

 تمدید آزادسازی صادرات فولاد پیامد رکود دنباله‌دار بازار داخل
سال گذشته یکی از تصمیماتی که در حوزه صنعت فولاد اتخاذ شد و البته مورد استقبال فعالان این صنعت نیز قرار گرفت، بخشنامه مربوط به تمدید آزادسازی صادرات شمش و انواع محصولات فولادی بدون محدودیت در میزان و نوع محصول توسط کلیه فعالان اقتصادی اعم از واحدهای تولیدی و تجار تا پایان سال 93 بود. این بخشنامه در تاریخ 26 خرداد ماه از سوی سازمان توسعه و تجارت ایران اعلام رسمی شد و به موجب آن شرکت‌های فولادی تا پایان این سال مجاز شدند محصولات تولیدی خود را بدون هیچ‌گونه محدودیتی صادر کنند. 
طبق آخرین آمار استخراجی از پایگاه اطلاع‌رسانی انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان فولاد ایران، در 9 ماه نخست سال 93 بالغ بر 803 هزار تن فولاد خام صادر شده که در مقایسه با مدت مشابه سال 92 و رقم 152 هزار تن صادرات این محصول رشد 427 درصدی را نشان می‌دهد. درخصوص صادرات سایر محصولات فولادی مانند تیرآهن، میلگرد و انواع ورق نیز ارقام موجود در قیاس با سال 92 به ترتیب حاکی از رشد 57، 12 و 33 درصدی است. این آمار مثبت به خصوص در مورد فولاد خام به ضعف تقاضای داخلی و در نتیجه برنامه‌ریزی شرکت‌های بزرگ برای جذب بازارهای خارجی در شرایطی که صادرات فولاد نیز تا پایان سال 93 تمدید شد، باز‌می‌گردد.
در همین حال از دیگر رخدادهای مهم صنعت فولاد کشور در سال گذشته می‌توان به عدم تخصیص ارز مبادله‌ای به واردات انواع محصولات فولادی که تولید داخل نیز دارند، اشاره داشت. با درخواست و پیگیری‌های مکرر انجمن تولیدکنندگان فولاد مبنی بر عدم تخصیص ارز اتاق مبادلات به واردات فولاد، وزیر صنعت در راستای حمایت از تولید داخل و با توجه به تنوع بالای محصولات فولادی و وضعیت تناسب عرضه و تقاضای آنها با این درخواست موافقت کرد و سرانجام 25 مرداد ماه مصوبه‌ای در این خصوص از سوی سازمان توسعه و تجارت ایران منتشر شد.
تداوم رکود در صنعت ساختمان‌سازی، تخصیص اعتبارات عمرانی به پروژه‌هایی با پیشرفت فیزیکی بالا و کاهش حجم تولید خودرو از جمله مهم‌ترین دلایل شدت یافتن رکود بازار فولاد در سال گذشته به شمار می‌روند که این موضوع بیشترین بار مشکلات مالی و ضرر را متوجه شرکت‌های فولادی تولیدکننده شمش و مقاطع ساختمانی کرده است. کمااینکه باید اشاره داشت گره خوردن تصمیمات اقتصادی خریداران و معامله‌گران فولاد به مذاکرات هسته‌ای ایران و گروه 1+5 و در پیش گرفتن سیاست صبر و انتظار از سوی آنها تا زمان روشن شدن نتیجه نهایی مذاکرات، در تشدید بی‌رونقی مبادلات فولاد در این سال نیز بی‌تاثیر نبوده است. از این‌رو مهم‌ترین‌ اقداماتی که برای کمک به صنایع فولادی کشور در این سال صورت گرفت در مواردی همچون تمدید آزادسازی صادرات فولاد تا پایان سال 93، عدم تخصیص ارز مبادله‌ای به واردات شمش و محصولات فولادی به جز ورق 2 میلی‌متری و افزایش حقوق گمرکی واردات فولاد در اسفند ماه پارسال بود. البته اتخاذ این اقدامات در حالی بود که کماکان مشکلات مالی واحدهای کم‌توان‌تر و حتی فولادسازان بزرگ به علت تعهدات مالی بی‌شمار و به فروش نرفتن تولیدات به قوت خود باقی ماند و حتی لایحه خروج غیرتورمی از رکود نیز که بررسی و تصویب بندهای آن در مجلس چندین ماه به طول انجامید، کمک چندانی به احیای واقعی صنعت فولاد کشور در این سال نکرد.

 خطرات دامپینگ فولاد چین و روسیه و افزایش تعرفه واردات
در بخشی از گزارش اشاره شد که سال گذشته در بازارهای جهانی فولاد نیز قیمت‌ها سیری کاهنده را در پیش گرفته بودند. در واقع همزمان با ضعف تقاضای داخل و تداوم رکود در بازار مصرفی کشور، در بازارهای جهانی نیز شاهد روند نزولی قیمت انواع فولاد متاثر از اضافه عرضه این محصول به‌خصوص در چین (بزرگ‌ترین‌ تولیدکننده فولاد خام جهان) و کاهش همزمان قیمت سنگ‌آهن و نفت به‌عنوان دو ماده اولیه تولید فولاد بودیم. 
قیمت سنگ‌آهن که ابتدای سال 2014 حدود 110 دلار در هر تن بود، در اثر تولید و استخراج بیش از نیاز بازار مصرف (مازاد عرضه) و از طرفی کاهش حجم تولید فولاد چین روندی نزولی را در پیش گرفت به‌طوری که تا محدوده قیمت‌های پایین‌تر از 50 دلار در هر تن سی‌اف‌آر چین کاهش یافت. بهای نفت نیز در چند ماه گذشته سقوط آزاد قابل‌ملاحظه‌ای را تجربه کرده به‌طوری که قیمت آن به نصف رسیده و هم‌اکنون نفت برنت در محدوده قیمتی 55 دلار در هر بشکه قرار گرفته است. همان‌طور که گفته شد تاثیر این دو عامل (کاهش قیمت مواد اولیه و هزینه‌های حمل و نقل) در کنار مازاد عرضه فولاد در چین و سقوط بی‌سابقه ارزش روبل در روسیه (به‌عنوان کشورهای بزرگ تولیدکننده و صادرکننده فولاد)، بازارهای جهانی را بستر مناسبی برای سیل واردات ارزان‌قیمت فولاد از جانب این کشورها و خطرات ناشی از دامپینگ فولاد ساخت که البته ایران نیز از این مساله مصون نبود. 
پیرو همین مساله بسیاری از کشورها اقدام به وضع یا افزایش تعرفه واردات فولاد به منظور کمک به صنایع داخلی خود کردند که کشورمان نیز پس از ماه‌ها رایزنی و مکاتبات گسترده انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران با وزارت صنعت، سرانجام اواخر سال قبل این وزارتخانه اقدام به افزایش حقوق گمرکی واردات فولاد از 4 درصد قبلی به ارقامی بین 10 تا 20 درصد بسته به محصول مورد نظر کرد. آمار مربوط به واردات محصولات فولادی کشور طی 9 ماه ابتدایی سال گذشته و مقایسه این ارقام با سال 92 نشان می‌دهد که رکود تقاضای داخل برای مقاطع طویل (مانند تیرآهن و میلگرد) و اتخاذ برخی اقدامات حمایتی وزارت صنعت از قبیل عدم تخصیص ارز مبادلاتی به واردات فولاد و افزایش حقوق گمرکی منجر به کاهش قابل ملاحظه میزان واردات فولاد طی این مدت شده است. به‌عنوان مثال در 9 ماه نخست سال 92 میزان واردات فولاد خام به کشور رقم 627 هزار تن بوده که این رقم در مدت مشابه پارسال به 119 هزار تن تنزل یافته است؛ یعنی افتی 81 درصدی در واردات شمش که کمترین میزان در شش سال گذشته عنوان شده است. همین روند نزولی درخصوص حجم واردات تیرآهن، میلگرد و انواع ورق نیز قابل مشاهده است به‌طوری که این محصولات به ترتیب افت 13، 40 و یک درصدی را در میزان واردات به کشور طی این مدت در مقایسه با مدت مشابه سال 92 تجربه کرده‌اند. 

 تحقق خرده‌فروشی فولاد در بورس کالا
امکان عرضه خرد محصولات فولادی در بورس کالای ایران به اشخاص حقیقی و حقوقی که در نشست مشترک مسوولان سازمان بورس و اوراق بهادار با مدیران‌عامل شرکت‌های بزرگ فولادی ذوب‌آهن، فولاد مبارکه و فولاد آلیاژی مقرر شد، خبر خوشایندی بود که هفته‌های پایانی سال 93 منتشر شد. هرچند اثرات واقعی این مصوبه در کوتاه‌مدت - به دلیل رکود عمیقی که بر روند داد‌و‌ستدها حاکم بود- برای فولادسازان عرضه‌کننده در بورس کالا و خریداران محصولات فولادی چندان روشن و آشکار نشد، اما باید خوشبین بود که در سال 94 و در میان‌مدت تا بلند مدت تاثیرات آن در بهبود جریان قانونمند معاملات فولاد، کاهش واسطه‌ها و افزایش حجم تولید کارخانه‌های فولادی قابل مشاهده و بررسی خواهد بود.
به هر ترتیب سال 93 برای فعالان صنعت فولاد اعم از تولیدکننده‌ها و معامله‌گران بازار با تشدید بی‌رونقی و ضعف تقاضای مصرفی محصولات فولادی به‌خصوص مقاطع ساختمانی و شمش دنبال شد و تنها معاملات ورق به علت در جریان بودن مصرف و تقاضا از جانب صنایع پایین دست نظیر ساخت لوازم خانگی، خودروسازی و... برقرار بود. 

 دورنمای صنعت و بازار فولاد در سال پیش‌رو
به دلیل پیش‌بینی‌های مبهم و بعضا منفی که نسبت به تداوم رکود در صنعت ساختمان‌سازی کشور در سال 94 صورت می‌گیرد و از طرفی تخصیص اعتبارات عمرانی به پروژه‌هایی با پیشرفت فیزیکی بالا (به دلیل کاهش درآمدهای دولت ناشی از کاهش قیمت نفت)، به نظر می‌رسد در سال پیش‌رو کماکان روزهای سختی انتظار نوردکاران و تولیدکنندگان مقاطع ساختمانی را خواهد کشید، اما درخصوص رونق مبادلات ورق‌های فولادی باید اذعان داشت به دلیل مورد استفاده قرار گرفتن این محصول صنعتی به‌عنوان یک ماده اولیه در خطوط صنایع پایین‌دست از جمله خودروسازی، لوله و پروفیل‌سازی، ساخت لوازم خانگی و... تولیدکنندگان این محصول روزهای مبادلاتی به نسبت بهتری را پیش‌رو خواهند داشت. در این میان با توجه به اینکه رکود چندسال اخیر در صنعت فولاد کشور نیز منجر به کاهش حجم تولید کارخانه‌های فولادی و ادامه فعالیت آنها به میزانی کمتر از ظرفیت نصب شده تولیدی شده است، به نظر می‌رسد هرگونه تحریک و بهبود تقاضا اثر چندانی بر روند قیمت محصولات فولادی در سال جدید نخواهد داشت چرا‌که هرگونه رشد احتمالی تقاضا بلافاصله توسط افزایش حجم عرضه پاسخ داده خواهد شد. 
در این میان البته باید به چشم‌انداز مثبتی که در برابر اقتصاد ایران در سال 94 به مدد تعیین تکلیف موضوع هسته‌ای ایران و گروه 1+5 قرار گرفته است نیز اشاره داشت. 13 فروردین ماه به دنبال انتشار بیانیه پایانی نشست 9 روزه هسته‌ای در لوزان سوئیس پس از چندین سال کش و قوس‌های هسته‌ای ایران و غرب، به نظر می‌رسد به زودی باید منتظر رفع تحریم‌های گسترده بانکی، مالی، نفتی و... باشیم که در این صورت با گشایش‌های صورت گرفته، اقتصاد کشور در میان‌مدت تا بلند‌مدت از دوران سخت رکود فعلی گذر کرده و وارد دوران شکوفایی و بالندگی خود خواهد شد که در ادامه آن، رونق سایر صنایع وابسته به آهن (مانند خودروسازی، ساختمان‌سازی و...) به بازار و صنعت فولاد کشور نیز سرایت خواهد کرد.
در بازارهای جهانی اما به دلیل مواردی همچون کاهش شدید قیمت سنگ آهن و رسیدن بهای آن به کمترین حد در چند سال اخیر در بازار نقدی چین و پیش‌بینی ادامه روند نزولی قیمت این ماده خام تا اواخر سپتامبر 2015 (به دلیل اعلام ریوتینتو مبنی بر ادامه روند تولید)، کاهش قیمت زغال‌سنگ در بازارهای جهانی، تنزل شدید قیمت نفت و کاهش هزینه‌ها مخصوصا برای حمل‌و‌نقل مواد اولیه و محصولات نهایی، کاهش قیمت تمام شده فولاد در جهان و در نهایت رکود فراگیر در اغلب بازارهای جهانی فولاد، به نظر می‌رسد در سال 2015 شرایط بازارهای جهانی فولاد چندان متفاوت از سال 2014 نبوده و خطرات مربوط به مازاد عرضه فولاد و دامپینگ این محصول از سوی برخی کشورها با محوریت چین و روسیه کماکان ادامه‌دار باشد.    

مهم‌ترین‌ رخدادهای بازار و صنعت فولاد در سال 93
تداوم رکود و افت روزشمار قیمت‌ انواع آهن‌آلات داخلی و وارداتی
آزادسازی صادرات فولاد تا پایان سال 93
ممنوع شدن واردات برخی انواع فولاد مانند شمش و میلگرد با ارز مبادله‌ای
تغییر حقوق گمرکی واردات فولاد و افزایش وضع تعرفه از 4 درصد به 10 تا 20 درصد
تحقق امکان خرده‌فروشی فولاد در بورس کالا به اشخاص حقیقی و حقوقی
منبع: دنیای اقتصاد







دیدگاه ها : () 




آخرین ویرایش: دوشنبه 17 فروردین 1394 05:46 ب.ظ

کاندیداهای صنعت فولاد در انتخابات اتاق بازرگانی

چهارشنبه 13 اسفند 1393 12:20 ب.ظ

نویسنده : علی فروزان

اسامی داوطلبین هشتمین دوره انتخابات هیئت نمایندگان اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی سراسر کشور مورد حمایت:

·       انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران

·       انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان سنگ آهن ایران

·       سندیکای تولیدکنندگان لوله و پروفیل فولادی

·       اتحادیه فروشندگان آهن آلات ایران

اسامی بر اساس حروف الفبا میباشد:

اتاق تهران

1)    سیدعلی محمد ابوئی مهریزی

2)    مهدی ابوئی مهریزی

3)    سیدمحمد اتابک

4)    سیدبهادر احرامیان

5)    مهرداد اکبریان

6)    مهدی جهانگیری کوهشاهی

7)    علیرضا خائف

8)    پدرام سلطانی

9)    بهرام شکوری

10) محمود گوهرین

11) فریال مستوفی

12) محمود نوریان

اتاق اصفهان

1)    محمود اسلامیان

2)    قاسمعلی جباری دیزیچه

3)    احمد خوروش

4)    علی خیراللهی حسین آبادی

5)    بهرام سبحانی

6)    ابوذر وردی نژاد

استان مشهد

1)    سید حسین احمدی سلیمانی

اتاق کرمان

2)    علی عباسلو

3)    محمد جلال مآب

اتاق کاشان

4)    سیدرضا شهرستانی

اتاق شیراز

1)    سیدعلی اصغر ظریف کار فرد

اتاق یاسوج

1)    شهرام باقری




دیدگاه ها : () 




آخرین ویرایش: چهارشنبه 13 اسفند 1393 12:21 ب.ظ

METAL EXPERT - 2015 Steel Market

شنبه 18 بهمن 1393 12:55 ب.ظ

نویسنده : علی فروزان
طبق برآوردهای متال اکسپرت، امسال بازارهای فولاد و مواد اولیه تحت تاثیر عوامل زیر قرار گرفته است:
1- عامل کلیدی به بحران مازاد تولید در صنعت فولادسازی مربوط خواهد شد که قرار است در تمامی بخش‌ها ازمواد اولیه گرفته تا محصولات نهایی مشاهده شود. شدیدترین رقابت همچنان در بخش سنگ‌آهن به ثبت خواهد رسید، اوضاع در تمامی بخش محصولات نهایی تقریبا به توانایی دولت چین در متوقف‌سازی رشد تولید فولاد و به تبع آن صادرات محصولات فولادی بستگی خواهد داشت.


2- افزایش مداوم ظرفیت‌ها باعث پایین نگه داشتن قیمت‌های مواد اولیه خواهد شد، قیمت‌ها احتمالا به سطح هزینه‌های تولید در فروشندگان اصلی (15- 10 دلار کمتر از سطح فعلی) نزدیک می‌شوند و سپس تثبیت می‌‌شوند.

3-مصرف داخلی فولاد نهایی چین احتمالا ثابت می‌ماند یا حتی تاحدودی تنزل می‌یابد و (طرح‌های تشویقی دولت چین در سال  2015 محدود خواهد شد و برخلاف سال 2009 هیچ‌گونه برنامه سرمایه‌گذاری مهمی صورت نخواهد گرفت).

4-این احتمال وجود دارد که صادرات فولاد نهایی چین بالا خواهد ماند(طی نیمه دوم 2014 دوبرابر شد.)هرچند دولت چین برای محدودسازی صادرات یک موضع قوی اتخاذ کرده است.

5- به‌رغم تمامی عوامل مذکور، قیمت‌های پایین مواد اولیه امکان حفظ قابلیت سوددهی فولادسازان را فراهم خواهد ساخت. به هرحال در سال 2015 میزان سوددهی در مقایسه با سال 2014 به علت صادرات از چین و در کل بحران مازاد تولید تنزل خواهد یافت.

6- انتظار می‌رود نرخ دلار آمریکا تقویت شود، درحالی‌که ارزهای صادرکنندگان اصلی فولاد نهایی و مواد اولیه (روسیه، اوکراین، استرالیا و برزیل) ضعیف خواهد شد. چین همچنان نرخ یوآن را مدیریت خواهد کرد و کاهش ارزش یورو احتمالا ادامه خواهد داشت.

 محصولات طویل؛ کاهش درآمدهای فروش داخلی میلگرد آجدار ساختمانی در ترکیه
قیمت صادرات میلگرد آجدار ساختمانی ترکیه طی دسامبر 2014 به 493 دلار فوب تقلیل یافت، اما به هرحال قیمت‌های داخلی طی چندهفته اخیر با 3دلار کاهش به 498دلار تحویل کارخانه رسیده است.
همان‌طور که انتظار می‌رفت تولیدکنندگان ترکیه‌ای در ژانویه 2015 با کاهش دوباره درآمدهای فروش مواجه شدند. چنانچه متوسط عایدات صادرات فقط در یک سطح حداقلی 3 دلاری باقی‌مانده باشد، عایدات حاصل از فروش‌های داخلی تقریبا دوبرابر تنزل یافته است، یعنی 14دلار در برابر متوسط 26 دلاری در دسامبر. 
یک افزایش 11دلاری در قیمت‌های اسکراپ (آهن قراضه) طی ماه گذشته به دلیل حفظ تولید فولاد کارخانه‌های ترکیه‌ای در یک سطح نسبتا بالاتر موجب کاهش درآمدهای فروش شد و تولید فولاد کوره‌های الکتریکی در نوامبر نسبت به اکتبر 4درصد بالاتررفت.طی دسامبر و ژانویه تاسیسات تولید میلگرد آجدار ساختمانی (آرماتور) با نرخ‌های بالاتری تولید خواهند کرد و این امر مواضع تولیدکنندگان در مذاکرات با فروشندگان مواد اولیه را تحت تاثیر قرار خواهد داد.
اکثر بازارهای مهم صادرات فروشندگان ترکیه‌ای اکنون با مازاد عرضه مواجه‌اند اما این وضعیت شروع به تغییر می‌کند. صادرات آرماتور(میلگرد آجدار ساختمانی) از ترکیه در نوامبر به کمتر از 520 هزار تن (20درصد کاهش ماهانه) رسید، زیرا صادرات به امارات 36درصد و به آمریکای جنوبی 54درصد افت داشت. تقاضای فعلی مصرف‌کنندگان خارجی بسیار پایین توصیف می‌شود. کاهش صادرات و به صفر رسیدن تقریبی درآمدها موجب شد صادرکنندگان ترکیه‌ای دست به کاهش متوسط قیمت بزنند. علاوه بر این، عرضه محصولات چینی به خاورمیانه ممکن است به زودی در فوریه تنزل یابد. از آنجا که نفوذ چین در اواخر 2014 همه‌گیر شد صادرات فولادهای طویل چینی به منطقه MENA (خاورمیانه و شمال آفریقا)‌ و سایر بازارهای منطقه به شدت اوج گرفت و کاهش فشار فروشندگان ترکیه‌ای می‌تواند به تحریک قریب‌الوقوع قیمت‌های صادرات منجر شود.
اواخر 2014 تولیدکنندگان در چین سعی کردند به دلیل شایعات حذف احتمالی مشوق‌های مالیاتی در حد امکان بیشترین فروش را داشته باشند. از اول ژانویه 2015 این مشوق‌ها در چین متوقف شد، حال آنکه صادرکنندگان تصور می‌کردند فرصت بیشتری برای فروش محصولات خود دارند. مشوق 13-9درصدی مالیات برای محصولات طویل (آرماتور و سیم مفتول و مقاطع) با ورق گرم و پلیت (پهنای 600 میلی‌متر و بالاتر) و نیز نوار ورق گرم لغو شد.
طی 7 ماه اول 2014 کشورهای منطقه منا ماهانه به‌طور متوسط 279هزارتن فولاد طویل چینی وارد می‌کردند در حالی‌که یک سال قبل این رقم 164هزار تن بود. تجار چینی به مذاکرات خود با کارخانه‌های نوردی و خریداران درباره تقسیم ضرر و زیان ادامه می‌دهند زیرا ذخایر آنها با صادر نشدن کالاهایی که قراردادهای آنها قبلا امضا شده بود شدیدا بالا رفته است، اما بعید است موفق شوند. به احتمال زیاد اکثر این تناژهای باقیمانده همچنان به مقصدهای اولیه ارسال نخواهند شد. نرخ کرایه‌های دریایی در مسیرهای اصلی تنزل یافت به‌طوری‌که این رقم در مسیر ترکیه به امارات از 30 دلار به 22-18دلار و در مسیرهای ترکیه به عربستان از 25 دلار به 19-18 دلار در تن سقوط کرد. به هر حال رشد هزینه‌های تولید و کاهش قیمت‌های فوب هیچ‌کدام نتوانست به صادرکنندگان ترکیه‌ای در افزایش حاشیه سود کمک کند. به نظر ما تولیدکنندگان ترکیه‌ای ماه آینده به منظور حفظ درآمدهای خود موفق به خرید اسکراپ وارداتی به قیمت‌های پایین‌تری خواهند بود. از نیمه دوم فوریه رقابت در بازارهای خارجی به لطف کاهش احتمالی صادرات فولاد طویل چینی در اوایل 2015 اندکی می‌تواند آرام‌تر شود و در نتیجه امکان احیای قیمت‌های صادرات آرماتور فراهم خواهد شد.
از سوی دیگر در هفته سوم ژانویه بیلت سی‌آی‌اس 400دلار فوب دریای‌سیاه به ترکیه عرضه می‌شد که عمدتا هم سطح با قیمت‌های دسامبر 2014 بود. دلیل پایداری قیمت‌ها را عمدتا می‌توان به ادامه عرضه اسکراپ گران قیمت وارداتی به ترکیه نسبت داد. با توجه به قیمت 319 دلاری اسکراپ آمریکایی به‌صورت سی‌اف‌آر ترکیه، هزینه تولید بیلت در کوره‌های قوس الکتریکی ترکیه به 437دلار رسیده است. واردات بیلت برای دومین ماه متوالی جذاب‌تر از تولید داخلی آن بوده است.
بیلت سی‌آ‌ی‌اس که ارزان‌تر از اسکراپ وارداتی است هنوز از تقاضای قوی برخوردار است. طی دسامبر واردات بیلت اوکراینی به ترکیه به اوج سالانه 160 هزارتنی خود رسید و واردات بیلت روس نیز برای نخستین بار از 200 هزار تن فراتر رفت. کل صادرات بیلت از سی‌آی‌اس به ترکیه طی دسامبر2014 نسبت به سطوح معمول آن حداقل 50 درصد رشد یافت. سود پایین فروشندگان محصولات طویل ترکیه هنوز هم یک عامل منفی اصلی محسوب می‌شود. طی ژانویه نیز عدم توانایی نوردکاران در تثبیت قیمت‌های بالاتر در قراردادهای داخلی صادرات در کل نیمه دوم دسامبر 2014موجب کاهش مجدد سوددهی آنها شده است. حاشیه سود فروشندگان ترکیه‌ای مدتی است شدیدا تنزل یافته و بعید است به‌زودی مجددا احیا شود.کاهش هزینه‌های خوراک اولیه اکنون تنها راه بهبود درآمدهای فروش ترکیه است و فشار بر فروشندگان اسکراپ و بیلت در آینده نزدیک شدت خواهد گرفت. 
فروشندگان سی‌آی‌اس اکنون در موقعیت‌های متفاوتی قرار دارند. ازیک طرف ارزهای روسیه و اوکراین هردو ضعیف شدند ولی روبل روسیه عمدتا طی ژانویه و دسامبر ارزش خود را از دست داد در حالی که کاهش ارزش هر کوپک اوکراین در طول سال ادامه یافت. باتوجه به قیمت‌گذاری‌های ویژه سنگ‌آهن و سهم فزاینده زغال‌سنگ وارداتی در مصرف، هزینه‌های خوراک اولیه فولادسازان اوکراینی به نوسانات نرخ‌های ارزی وابسته‌تر است. اکنون حاشیه سود صادرکنندگان روسیه به همین دلیل رو به رشد گذاشته است درحالی‌که حاشیه سود رقبای اوکراینی آنها از مارس 2014 تاکنون به حداقل رسیده است. به این ترتیب روس‌ها قادرند در قیمت‌گذاری‌های خود انعطاف‌پذیر باشند درحالی‌که اوکراینی‌ها برای حفظ حاشیه سود فروش‌های خود نهایت سعی‌شان را می‌کنند.
به نظر متال اکسپرت مواضع فروش فروشندگان بیلت تا زمانی قوی است که قیمت‌های اسکراپ بالا بماند و به هرحال هنگام آغاز کاهش قیمت‌های اسکراپ، آنها به ناچار تخفیف‌هایی را به مصرف‌کنندگانی که از سود حداقلی برخوردارند، ارائه خواهند داد.

 عدم توانایی نوردکاران ترکیه‌ای در بازتاب رشد هزینه‌های اسکراپ در قیمت محصولات طویل
طی ژانویه قیمت اسکراپ برای مصرف‌کنندگان ترکیه‌ای در سطح اواخر 2014 باقی مانده است و اسکراپ 80:20 آمریکایی، 75:25 اروپایی و A3 روسیه اکنون به ترتیب 319دلار، 309دلار و 315 دلار سی‌اف‌آر ترکیه است. ثبات نرخ به‌کارگیری ظرفیت فولادسازی در ترکیه همچنان عامل اصلی حفظ قیمت‌های اسکراپ در سطوح بالا محسوب می‌شود.
در ترکیه به‌رغم کاهش تولید محصولات طویل در نوامبر، تولید فولاد کوره‌های الکتریکی برای تولید اسلب حتی 4درصد رشد یافت، طوری‌که مصرف واقعی اسکراپ کاهش نیافت. اما از آنجا که سرانجام چین تصمیم به حذف بخشی از مشوق‌های مالیاتی فروش از اول امسال گرفت، رقابت در بازارهای قدیمی فروش برای صادرکنندگان ترکیه‌ای ممکن است به‌زودی آرام‌تر شود. بنابراین طویل‌سازان ترکیه‌ای ممکن است تصمیم به افزایش مجدد نرخ به‌کارگیری ظرفیت خود بگیرند که رشد بیشتر مصرف اسکراپ را در پی خواهد داشت. ذخایر اسکراپ کارخانه‌های ترکیه‌ای طی دسامبر جمعا 200هزارتن تقلیل یافت، طوری‌که تقاضا در طول ماه بالا بود. فروشندگان اسکراپ همچنان از این موضوع برای بالا نگه داشتن قیمت‌ها استفاده می‌کنند. از طرفی دیگر کارخانه‌های ترکیه‌ای در انتقال افزایش هزینه‌های اسکراپ به قیمت‌های محصولات طویل ناتوان بوده‌اند. تقاضای داخلی آرماتور به‌علت آرام‌تر شدن فعالیت‌های ساختمان‌سازی در میان شرایط نامطلوب جوی تنزل یافته و حجم عرضه ثابت مانده است. در نتیجه قیمت‌های داخلی ترکیه اواسط ژانویه 3دلار کاهش یافت. صادرکنندگان فولاد طویل ترکیه‌ای نیز در کسب کامل افزایش قیمت اعلام شده ناتوان بودند بنابراین اواخر دسامبر به ناچار قیمت‌های خود را برای منطقه منا 5دلار کاهش دادند طوری‌که قابلیت سوددهی فروش محصولات ترکیه‌ای در تمامی بازارهای صادرات به سطوح بسیار پایینی تنزل یافته است. در اکثر بازارها حاشیه سود می‌توانست حتی منفی هم بشود اما فروشندگان با کاهش سریع نرخ کرایه‌ها مواجه شدند. به هرحال هزینه فعلی اسکراپ بار مالی سنگینی را بر دوش کارخانه‌ها تحمیل می‌کند، هرچند سطوح پایین ذخایر آنها را به بازگشت به این بازار مجبور می‌کند معاملات فقط با فروشندگانی صورت می‌گیرد که آماده ارائه تخفیف‌های بالایی به ویژه به برخی شرکت‌های اروپایی هستند. به هر طریق طی ژانویه هیچ معامله‌ای با صادرکنندگان اسکراپ آمریکا صورت نگرفته است و قیمت‌ها صرفا اسمی هستند.فروشندگان آمریکایی به‌علت تقاضای بالای خانگی از کاهش قیمت امتناع می‌کنند.به‌هر طریق شرایط فعلی بازار شبیه سال قبل است؛ زمانی‌که فروشندگان آمریکایی از کاهش قیمت‌ها طفره می‌رفتند در حالی‌که مصرف‌کنندگان ترکیه‌ای قادر به پذیرش رقم پیشنهادی آنها نبودند و در عوض به استفاده از ذخایر قبلی و نیز اسکراپ‌های خریداری شده روسی و اروپایی به مدت یک ماه روی آوردند. منبع: دنیای اقتصاد



دیدگاه ها : () 




آخرین ویرایش: شنبه 18 بهمن 1393 12:56 ب.ظ

گزارش نشست پایش طرح های فولادی (كنسانتره، گندله‌ آهن، آهن اسفنجی و شمش)

سه شنبه 23 دی 1393 11:23 ق.ظ

نویسنده : علی فروزان
ارسال شده در: کنسانتره آهن ، گندله سازی ، احیا مستقیم ، فولادسازی ،

«به‌کارگیری تکنولوژی، صرفه‌جویی، بهره‌وری، استفاده از نیروی انسانی متخصص، راه‌اندازی سیستم حمل و نقل مناسب و مدیریت صحیح» را می‌توان از جمله راهکارهایی دانست که وزیر صنعت، معدن و تجارت معتقد است به‌کارگرفتن آنها می‌تواند به پیشرفت طرح‌های فولادی کمک بسیاری کند. 
وجود 3 میلیارد تن ذخایر قطعی و انواع سنگ‌آهن موجب شده تا ایران جزو 11 کشور برتر دارنده ذخایر سنگ‌آهن در جهان قرار گیرد؛ مزیتی که به دلیل کمبود سرمایه از یکسو و شدت گرفتن تحریم‌ها از سوی دیگر موجب شده تا نتوان از این مزیت به خوبی بهره برد. عدم توازن توسعه در حلقه‌های مختلف زنجیره فولاد، به‌خصوص فاصله سرمایه‌گذاری صورت گرفته در استخراج سنگ‌آهن، تولید کنسانتره و گندله، همچنین عدم آزاد‌سازی قیمت سنگ‌آهن در داخل کشور از دیگر مشکلاتی است که به گفته فعالان این بخش موجب شده تا ظرفیت تولید کنسانتره و گندله کمتر از ظرفیت تولید و استخراج سنگ‌آهن شود. 
با وجود مشکلات مذکور و اینکه هنوز راهکاری برای گذر از آن در نظر گرفته نشده است، محمدرضا نعمت‌زاده معتقد است در صورت رفع موانع و چالش‌های این بخش، شرایط برای رقابت در بازارهای جهانی فراهم خواهد شد. براساس آخرین آماری که چندی پیش از سوی وزیر صنعت، معدن و تجارت به مجلس ارائه شد، ظرفیت موجود تولید فولاد خام در کشور در حال حاضر 24 میلیون تن است که با اجرای بخشی از طرح‌های در دست اجرا، این ظرفیت تا سال 1395 با احتساب طرح‌های بالای 50 درصد پیشرفت فیزیکی به 35 میلیون تن خواهد رسید که برای تکمیل این طرح‌ها به 6/1میلیارد دلار منابع نیاز است. از سوی دیگر، در حال حاضر 26 میلیون تن طرح با احتساب طرح‌های بالای 20 درصد پیشرفت فیزیکی در بخش فولاد خام در دست اجرا است.
براساس این آمار ظرفیت تولید آهن اسفنجی نیز در کشور برابر با 18 میلیون تن است که این ظرفیت با اجرای طرح‌های در دست اجرا تا سال 1395 با احتساب طرح‌های بالای 50درصد پیشرفت فیزیکی به 30 میلیون تن خواهد رسید. برای رسیدن به رشد پیش‌بینی شده به یک میلیارد دلار منابع مالی نیاز است. در حال حاضر 19 میلیون تن ظرفیت در دست اجرا با احتساب طرح‌های بالای 20 درصد پیشرفت فیزیکی در این بخش در حال اجرا است که با اجرایی شدن آن، سهم تولید آهن اسفنجی از مرز 30 میلیون تن نیز فراتر خواهد رفت. 
در گزارش ارائه شده از سوی نعمت‌زاده ظرفیت موجود تولید گندله نیز 22 میلیون تن ذکر شده که برای این بخش نیز 26 میلیون تن ظرفیت در دست اجرا با احتساب طرح‌های بالای 20 درصد پیشرفت فیزیکی پیش‌بینی شده است. همچنین برآورد این وزارتخانه برای سال 1395 این بخش رسیدن به ظرفیت 38 میلیون تن با احتساب طرح‌های دارای بیش‌از  40درصد پیشرفت فیزیکی است که برای تحقق این امر نیز به 5/1 میلیارد دلار منابع نیاز است.
اما در بخش تولید کنسانتره سنگ‌آهن نیز ظرفیت موجود در کشور 28 میلیون تن برآورد شده است. طرح‌های در دست اجرای این بخش 35 میلیون تن با احتساب طرح‌های بالای 20 درصد پیشرفت فیزیکی است. همچنین برای این بخش رسیدن به ظرفیت 46 میلیون تن تا سال 1395 پیش‌بینی شده که برای رسیدن به این رشد به 8/1میلیارد دلار منابع نیاز است. 

 تکمیل پروژه‌های فولادی با سرعت بیشتر 
کندی در روند پیشرفت طرح‌های فولادی و معدنی موجب شد تا وزیر صنعت، معدن و تجارت در برنامه نشست پایش طرح‌های فولادی (کنسانتره؛ گندله‌ آهن، آهن اسفنجی و شمش) به‌کارگیری تکنولوژی، صرفه‌جویی، بهره‌وری، استفاده از نیروی انسانی متخصص، راه‌اندازی سیستم حمل و نقل مناسب و مدیریت صحیح را از عمده راهکارهای شتاب‌دهی به این طرح‌ها اعلام کند.
نعمت‌زاده با بیان این مطلب افزود: واحدهای فولادی با به‌کارگیری تکنولوژی و توجه به فرآیند تولید و بازدهی امکانات می‌توانند با رقبای خود در خارج از کشور رقابت کرده و محصولات صادراتی تولید کنند. به گفته  نعمت‌زاده، خوشبختانه شرکت‌هایی نظیر فولاد خوزستان، ذوب‌آهن اصفهان و فولاد مبارکه با تلاش روزافزون خود توانسته‌اند شمش و مقاطع مختلف فولادی را به کشورهای هدف صادر کرده و در این میان به رشد 60 درصدی نایل شوند.
وزیر صنعت، معدن و تجارت در ادامه گفت: مشکل حمل و نقل و گرانی انرژی مورد نیاز صنعت فولاد از جمله برق و گاز از مواردی است که همواره نگرانی‌هایی برای این واحدها به وجود می‌آورد که با مدیریت صحیح و تلاش دستگاه‌ها می‌توان آن را مدیریت کرده و هزینه‌های تولید را کاهش داد. وی در بخش دیگری از سخنان خود گفت: راه‌اندازی واحد تحقیقاتی R&D در کنار واحدهای فولادی و معدنی می‌تواند در سرعت‌بخشی به تکمیل پروژه‌ها، راه‌اندازی فازهای مختلف طرح‌های توسعه آنها و بهره‌گیری از دانش فنی روز دنیا و الگوگیری مناسب مفید عمل واقع شود.
نعمت‌زاده با بیان اینکه در شرایط امروز کشور کار کردن، سرمایه‌گذاری، تولید و گشایش اعتبار در پروژه‌ها دشوار است، افزود: این‌گونه کارهای بزرگ و سخت همواره توسط مردان و زنان بزرگ که به فکر توسعه کشور هستند، محقق می‌شود.
وزیر صنعت، معدن و تجارت با اشاره به اینکه تعامل با صندوق توسعه ملی نیز در راه‌اندازی به موقع طرح‌های صنعتی و معدنی راهگشا است، یادآور شد: با کمک از صندوق توسعه ملی به طور متوسط روزانه 7 تا 8 مصوبه، همچنین 4 و 5 پروژه صنعتی و معدنی سرمایه در گردش تصویب می‌شود. وزیر صنعت، معدن و تجارت تصریح کرد: در شرایط اقتصادی کشور با اتخاذ رویکرد توسعه، تولید، صادرات می‌توان کشور را از وضع موجود کنونی خارج کرد.
نعمت‌زاده خطاب به صاحبان طرح‌های فولادی نیز  یادآور شد: صاحبان صنایع باید در طرح‌های معدنی یکدیگر را در جریان پیشرفت طرح‌های در دست اجرا مطلع کنند.
وزیر صنعت، معدن و تجارت گفت: میزان سنجش پیشرفت فیزیکی طرح‌های فولادی باید بر مبنای واقعیات موجود در کشور نظیر مسائل اداری، ساخت داخل، توان فنی، تامین ارز مورد نیاز و سایر معیارها و استانداردهای پذیرفته شده جهان صورت گیرد.
وی در راه‌اندازی سریع پروژه‌های فولادی برای آن دسته از طرح‌هایی که از توان فنی و مالی کمتری برخوردار هستند نیز گفت: با استمداد از توان مالی صندوق‌های مختلف نظیر صندوق بیمه روستاییان، صندوق حمایت و بازنشستگی فولاد، صندوق‌های تعاونی و مشاوره ایمیدرو می‌توان در راه‌اندازی به موقع پروژه‌ها کمک گرفت.
وی با بیان اینکه هیچ پروژه‌ فولادی نباید متوقف شود، تاکید کرد: هرگونه سهل‌انگاری و کوتاهی نادیده گرفته نشده و معاونان ستادی در وزارتخانه با حضور در پروژه‌ها، باید آنها را هدایت کنند؛ در غیر این صورت پروژه‌ها باید واگذار شود. در این نشست بالغ بر 19 طرح گندله، 15 طرح کنسانتره همچنین 20 طرح آهن اسفنجی و 23 طرح شمش فولادی بررسی شد.



دیدگاه ها : () 




آخرین ویرایش: سه شنبه 23 دی 1393 11:25 ق.ظ

تحلیل متال بولتن از توسعه‌های اخیر بازارهای کلیدی در خاورمیانه و چشم‌انداز آن طی 5 سال آتی

پنجشنبه 4 دی 1393 10:28 ق.ظ

نویسنده : علی فروزان
گروه تحقیقات متال بولتن (MBR) طی گزارشی به مرور توسعه‌های اخیر بازارهای کلیدی در خاورمیانه و چشم‌انداز آن طی 5 سال آتی پرداخته است. خاورمیانه طی سال 2014 از لحاظ تولید و مصرف فولاد همچنان یکی از بازارها با سریع‌ترین نرخ رشد باقی ماند. در واقع امسال نیز بدون چالش نبوده است؛ اما سرمایه‌گذاری‌های قبلی اکنون به ثمر رسیده‌اند و رشد تولید فولاد ادامه یافته است. 

MBR میزان رشد تولید فولاد خام در منطقه GCC (شورای همکاری خلیج فارس) در 2014 را 23 درصد برآورد می‌کند که نسبت به 9/12 و 2/15 میلیون تن در سال‌های 2012 و 2013، به مرز 8/18 میلیون تن خواهد رسید.

ظرفیت‌های جدید شرکت‌های شرق سوهار و جیندال استیل در عمان، قطر استیل در قطر، صلب در بحرین و حدید، صلب استیل و الطویرقی در عربستان کمک چشمگیری به رشد تولید کرده است. بازسازی و ارتقای این تاسیسات در 2015 نیز ادامه می‌یابد که می‌تواند به بالاتر رفتن سطح تولید در سال آینده کمک کند؛ اما پس از آن احتمالا دوره رشد آرام‌تر تولید شکل خواهد گرفت. برخی پروژه‌ها به حالت تعلیق درآمده‌اند، مثل فاز سوم طرح توسعه‌ای امارات استیل (ESI) در بخش محصولات تخت؛ در‌حالی‌که برخی دیگر از سایر پروژه‌ها نظیر سان استیل و مون استیل در عمان هنوز موفق به کسب نشان در این بازار نشده‌اند. پروژه‌های کوچک‌تری نیز بر پایه کوره‌های الکتریکی با مصرف اسکراپ (آهن‌قراضه)و کوره‌های القایی شکل خواهد گرفت؛ اما شرکت‌های بزرگ دولتی پس از یک دوره پیشروی‌های سریع اکنون متوقف شده‌اند.

تقویت تقاضا

MBR برآورد می‌کند که مصرف فولاد نهایی GCC در 2014 حدود 6 درصد و سال آینده 1/6 درصد دیگر رشد خواهد یافت. به‌رغم ضعف اخیر قیمت‌های نفت، قدرت‌های اقتصادی خاورمیانه به لطف مازادهای بودجه چندساله اخیر اکنون از ذخایر بودجه عظیمی برخوردارند. پروژه‌های فعلی همچنان از ناحیه دستورالعمل‌های سیاسی جهت حفظ اشتغال، تحول اقتصادی و ثبات اجتماعی مورد حمایت مالی دولت‌ها قرار دارند. به نظر ما قیمت‌های نفت برای یک دوره طولانی ناچارا پایین خواهد ماند که بر تقاضای فولاد تاثیر محسوسی خواهد گذاشت و حداقل تا 2016 آثار آن به طور کامل احساس نخواهد شد.

در حالی‌که پروژه‌هایی مثل نمایشگاه دبی و جام جهانی قطر در راس پروژه‌ها قرار دارند، سرمایه‌گذاری‌های انبوهی در بخش‌های زیربنایی حمل و نقل، مسکن، بیمارستان، فرودگاه، تاسیسات نفت و گاز، واحدهای تجاری و صنعتی وجود دارند که بخش اعظمی از مصرف فولاد را تحت شعاع 
قرار می‌دهند.

تقاضای فولاد GCC در 2014 حدود 25 میلیون تن برآورد می‌شود و محصولات طویل همچنان بیش از 70 درصد از کل مصرف فولاد را تشکیل می‌دهد که خود بیانگر وابستگی به ساختمان‌سازی به‌عنوان بستر تقاضا است. عربستان و امارات در مجموع حدود 80 درصد از مصرف فولاد GCC را تشکیل می‌دهند.

با این وجود در حالی‌که تقاضا برای محصولات طویل اکنون بخش اعظم تقاضای فولاد GCC را شامل می‌شود متال بولتن معتقد است که تقاضا برای محصولات تخت طی 5 سال آینده شتاب سریع‌تری خواهد گرفت.

تاخیر در پروژه‌های محصولات تخت

از آنجا که شرکت حدید تنها مجتمع تولیدکننده محصولات تخت فولادی در GCC محسوب می‌شود و تقریبا با ظرفیت کامل فعالیت می‌کند، رشد تقاضا از طریق واردات تامین خواهد شد.

در این میان شرکت ESI امارات نیز هنوز قادر به قطعی‌سازی فاز سوم توسعه محصولات تخت خود نبوده است و همچنان منتظر کسب رأی موافق دولت برای تخصیص گاز لازم برای خطوط اضافی آهن اسفنجی است.

نزدیک‌ترین تاریخ برای نهایی شدن این طرح توسعه‌ای اکنون به شکل واقع‌گرایانه‌ای 2018 است و اگر به‌زودی تصمیمی اتخاذ نشود این زمان می‌تواند عقب‌تر بیفتد.

همچنین، ظاهرا طرح شرکت حدید برای یک مجتمع نورد سرد 5/1 میلیون تنی که قادر به تولید ورق‌های گالوانیزه گرم خودروسازی و محصولات نورد قلع خواهد بود، پیشرفت اندکی داشته است و در ابتدا برای 2018 برنامه‌ریزی شده بود. حدید همچنین در اندیشه ساخت یک مجتمع 5/1 میلیون تنی ورق نورد گرم و کوره الکتریکی لازم برای آهن اسفنجی است که آن هم برای 2018 برنامه‌ریزی شده بود. به هر حال سرمایه‌گذاری‌های کوچک‌تری در بخش خصوصی دیده می‌شود.

در این میان دو شرکت در امارات به‌دنبال ساخت خطوط گالوانیزه کاری و نیز یک طرح توسعه‌ای در تولید فعلی ورق هستند. به هر حال هر دوی آنها به کلاف‌های گرم و سرد وارداتی وابسته خواهند بود.

نگرانی درخصوص واردات

خالص کسری محصولات تخت در GCC سالانه حدود 3 میلیون تن است که می‌تواند بالاتر هم برود. عرضه‌کنندگان این محصول به منطقه عبارتند از کارخانه‌های سی‌آی اس، هندی، ژاپنی، کره‌ای و چینی. به هر حال نگرانی واقعی درخصوص واردات به محصولات طویل مربوط می‌شود جایی‌که ظرفیت محلی بیشتری وجود دارد و نیاز برای فولاد وارداتی بسیار کمتر است. بیشترین اعتراض‌ها بی‌شک درباره چین است، به‌ویژه اینکه طی نیمه دوم 2014 قیمت محصولات چینی به‌صورت تحویلی حدود 100 دلار کمتر از قیمت محصولات طویل محلی بود.

به هر حال ما معتقدیم این روند کوتاه‌مدت خواهد بود چرا‌که قیمت‌های سنگ آهن و زغال‌سنگ طی 2014 به شدت سقوط کرد در حالی‌که قیمت آهن قراضه بالا ماند. این امر برای کارخانه‌های نورد چین یک مزیت هزینه‌ای حداکثر 150 دلاری را نسبت به کوره‌های الکتریکی که با آهن قراضه تغذیه می‌شوند، فراهم ساخت. به هر حال کاهش سریع قیمت آهن قراضه در اواخر 2014 این مزیت هزینه‌ای را تحت فشار قرار داده است، در حالی‌که یک فرصت کاملا واقعی وجود دارد که حذف مشوق‌های مالیات بر ارزش افزوده برای صادرات محصولات طویل آلیاژِی موجب افزایش 40 دلاری هزینه‌های صادرات محصول چینی خواهد شد. طبق این سناریو، ما پیش‌بینی می‌کنیم قیمت فولاد چینی در بازارهای خاورمیانه طی 2015 از رقابت پذیری کمتری برخوردار باشد و حجم صادرات آن کاهش یابد.

علاوه بر این به نظر ما بعید است دولت‌ها حمایت بیشتری از افزایش تولید داشته باشند. بالاتر راندن قیمت‌های محصولات فولادی، موقعیت رقابت پذیری مصرف‌کنندگان فولاد را که همچنان با تولیدکنندگان چینی رقابت می‌کنند کاهش خواهد داد. در بلند‌مدت این امر بر رشد تقاضا لطمه خواهد زد. همچنین در بخش ساختمان‌سازی، شاهد هیچ‌گونه تمایلی از سوی دولت‌ها برای پرداخت مبالغ بالاتر برای پروژه‌هایی که خودشان آنها را تامین مالی می‌‌کنند، نیستیم. در واقع این منطقه شروع به صادرات محصولات کرده است.

تاثیر منفی منازعات منطقه بر تقاضا

پس از رشد تقریبا دو برابری تقاضای فولاد عراق بین سال‌های 2013 – 2010، اواسط 2014 این روند به‌خاطر حمله گروه‌های مخالف داخلی شدیدا لطمه دید. طبق برآوردهای متال بولتن به نظر می‌‌رسد تقاضا در سال 2014 حداقل 15 درصد تنزل یابد و در 2015 حدود 15 درصد دیگر پایین‌تر بیاید. همچنین این نگرانی وجود دارد که تشدید این منازعات خسارت شدیدی بر نرخ‌های رشد بلند‌مدت از طریق کاهش سرمایه‌گذاری خارجی، افزایش ابهامات تجاری و تحول جو بازار ساخت و ساز وارد آورد. به این ترتیب متال بولتن پیش‌بینی خود را برای رشد بلند‌مدت تقاضای فولاد در این بازار کاهش داده است.

منازعات در سوریه باعث کاهش تقاضای کشور برای فولاد شده است. کل تقاضای سوریه برای محصولات تخت و طویل طی 2009 حدود 5/2 میلیون تن بود، ولی در 2013 این رقم به 300 – 250 هزار تن رسید. با اینکه هیچ‌گونه دورنمایی برای خاتمه این منازعات دیده نمی‌شود، ما هیچ‌گونه افزایشی را در تقاضا از این منبع پیش‌بینی نمی‌کنیم.

در لبنان نیز برخی ناملایمات موجب ابهام در سرمایه‌گذاری‌های تجاری شده است که خود عاملی در ضعیف‌تر شدن مصرف فولاد طی دو سال اخیر و باقی ماندن تقاضا زیر یک میلیون تن در سال – که بخش عمده‌ای از آن توسط چین تامین می‌شود – به حساب می‌آید.

مصرف فولاد ایران در 2014 پس از دو سال کاهش نیز تثبیت یافت که تقریبا 15 درصد کمتر از اوج 2011 آن است. تولید خودرو رشد یافت ولی بازارهای ساخت و ساز رشد متوسطی داشته‌اند زیرا اقتصاد کلی در میان کاهش تورم، بهبود یافت. با این حال دورنمای آن همچنان مبهم است. برخلاف کشورهای حوزه خلیج فارس دولت ایران تا حدودی به‌علت تحریم‌های از قیمت‌های بالای نفت هیچ‌گونه بودجه‌ای ذخیره نکرده است.

از طرفی دیگر ضعف اخیر قیمت نفت در واقع ممکن است موجب تسریع احتمال یک قرارداد هسته‌ای شود که منجر به کاهش تحریم‌ها و ایجاد یک بستر مناسب برای تقویت بلند‌مدت اقتصاد ایران خواهد شد. به هر حال در میان جو مبهم فعلی، ما نسبت به رشد تقاضا طی دوره پیش‌بینی شده تردید داریم. به‌رغم ضعف نرخ رشد تقاضا، رشد تولید ایران ادامه دارد زیرا دولت سیاست خود در زمینه خود اتکایی در صنعت فولاد را حفظ کرده است. ما برآورد می‌کنیم که تولید فولاد خام ایران به‌دنبال رشد 11 درصدی در 2013، امسال شاهد یک رشد 7 درصدی باشد. تراز خالص صادرات محصولات طویل و میانی ایران مثبت است و به رغم تحریم‌های صادرات محصولات تخت کشور در 2014 رشد داشته است به‌گونه‌ای که سهم صادرات آن به اروپا بالاتر رفته است.

دورنمای بازار همچنان مثبت است

به‌رغم مسائلی همچون واردات فولاد ارزان چینی، قیمت‌های نزولی انرژی، قابلیت دسترسی به مواد اولیه و منازعات منطقه‌ای، ما همچنان نسبت به دورنمای عرضه و تقاضای فولاد در خاورمیانه دیدگاه مثبتی داریم. ما اکنون یک نرخ رشد متوسط 8/2 درصدی را برای تولید فولاد نهایی تمامی کشورهای منطقه تا سال 2020 پیش‌بینی می‌کنیم. این امر باعث رشد مصرف فولاد نهایی منطقه تقریبا به 100 میلیون تن در 2020 خواهد شد. نرخ رشد تولید فولاد خام حتی سریع‌تر خواهد بود و به‌طور متوسط به 6/4 درصد خواهد رسید زیرا منطقه به جایگزین‌سازی واردات با محصولات تولید داخل ادامه می‌دهد. در سال 2007 حجم واردات حدود 35 درصد از فولاد مصرفی منطقه را تشکیل می‌داد اما به نظر ما تا سال 2020 این نسبت به کمتر از 10 درصد تقلیل خواهد یافت.

منبع: دنیای اقتصاد




دیدگاه ها : () 




آخرین ویرایش: پنجشنبه 4 دی 1393 10:30 ق.ظ

روند اجرایی 7 طرح فولادی

سه شنبه 6 آبان 1393 03:06 ب.ظ

نویسنده : علی فروزان
ارسال شده در: احیا مستقیم ، فولادسازی ،

متن مصاحبه با دکتر امیر‌خرمی شاد، معاون برنامه‌ریزی و توانمندسازی ایمیدرو در مورد برنامه‌های این سازمان در مورد روند اجرایی 7 طرح فولادی 

لطفا ضمن تشریح چگونگی فرآیند ایجاد طرح‌های فولادی استانی، آخرین وضعیت طرح‌های مذکور را تشریح کنید؟ 

متعاقب تدوین طرح جامع فولاد در شرکت‌ ملی فولاد ایران در مهرماه سال 1383 و سپس تایید آن توسط ایمیدرو و وزارت صنعت، معدن و تجارت، طرح جامع فولاد برای اخذ مصوبه شورای اقتصاد به دبیرخانه آن شورا ارسال شد. لازم به توضیح است در طرح یادشده مقرر شده بود طرح‌های توسعه‌ای در این صنعت در راستای تامین مواد اولیه صنایع پایین‌دستی و در راستای اهداف صادراتی کشور ساماندهی و جایگیری شود و تامین مواد اولیه کارخانه‌های فولادی مذکور با بهینه‌ترین شکل انجام پذیرد، ولی شورای محترم اقتصاد طی مصوبه‌ای در آذرماه 84 تکلیف کرد که توزیع جغرافیایی در راستای محرومیت‌زدایی در تدوین طرح‌های توسعه‌ای مدنظر قرار گیرد. همچنین در سال 1385 شورای محترم اقتصاد طی مصوبه‌ای به ایمیدرو تکلیف کرد تا سقف تولید 4/6 میلیون تن فولاد خام را سرمایه‌گذاری کرده و پس از بهره‌برداری از واحدهای مزبور نسبت به واگذاری حداقل 51 درصد سهام آنها به بخش غیردولتی اقدام کند. در همین راستا نیز برای مکان یابی مقرر شد کمیته‌ای متشکل از نماینده استاندار، نماینده ایمیدرو و نماینده سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور نسبت به مکان‌یابی پروژه‌ها اقدام کند و در آن زمان این موضوع با استقبال نمایندگان شهرها و استان‌های محرومی که مقرر شده بود طرح‌های فولادی در آن جا اجرا گردد روبه‌رو شد. بنابراین همان‌گونه که در مصوبه یادشده کاملا شفاف است، سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور به‌عنوان مسوول کمیته مکان‌یابی طرح‌های فولاد استانی نسبت به انتخاب محل اجرای طرح‌ها نظارت کامل داشته است و حتی ریاست سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی وقت تایید جانمایی‌های طرح‌های استانی را ابلاغ کرد. از طرفی نیز در همین سال پس از صدور مجوز شورای اقتصاد برای احداث 4/6 میلیون تن شمش فولادی توسط وزارت صنایع و معادن وقت در همان سال انجام امور مهندسی و انتخاب مشاور توسط سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران انجام ‌شد و شرکت ملی فولاد ایران با تنفیذ اختیار مسوولیت انجام کلیه موارد مربوط به انتخاب مشاور، انتخاب پیمانکار و... را بر عهده می‌گیرد. مکان‌یابی مربوط به محل اجرای طرح‌ها با تشکیل کمیته‌ای مرکب از نماینده سازمان برنامه و بودجه وقت، استانداری محل اجرای پروژه و شرکت ملی فولاد ایران انجام می‌شود. پس از آن با هماهنگی مقامات استان‌ها و نمایندگان مجلس جانمایی طرح توسط رئیس سازمان برنامه و بودجه وقت کشور ابلاغ خواهد شد. پس از انجام مکان یابی‌ها و انجام مطالعات فنی، اسناد مناقصه برای انتخاب پیمانکاران تهیه و با برگزاری مناقصه وفق قانون معاملات دولتی انتخاب پیمانکاران انجام شد. پیمانکاران اصلی پروژه‌ها تماما ایرانی بوده و سهام شرکت‌های خارجی که شرکای پیمانکاران ایرانی هستند، متعلق به شرکت‌های ایرانی است. در نهایت پس از انجام مطالعات فنی و اقتصادی توسط مشاوران طرح‌ها در سال 1386 هزینه اولیه اجرای طرح‌ها برآورد ‌شد. 

تامین هزینه‌های مالی ایمیدرو به چه نحوی انجام می‌شود؟

 ایمیدرو در برنامه تامین منابع مالی خود تامین هزینه را از محل دریافت سود سهام شرکت‌های وابسته نظیر شرکت‌های فولاد مبارکه، فولاد خوزستان، شرکت ملی صنایع مس پیش‌بینی کرده بود که با اجرای اصل 44 و واگذاری شرکت‌ها و عدم برگشت 70 درصد مبالغ فروش سهام شرکت‌ها به ایمیدرو عملا امکان تامین منابع با مشکلات عدیده‌ای مواجه شد و با وجود تحریم‌های بانکی امکان گشایش اعتبارات اسنادی نیز عملا غیرممکن بود. تامین ارزی طرح‌ها نیز به‌رغم پیگیری‌های وزارت صنایع و معادن وقت با مشکلات متعددی همراه شده و بانک مرکزی نیز ارز موردنیاز طرح‌ها را تامین نکرد. با توجه به اینکه یکی از شرایط تنفیذ قراردادها گشایش اعتبارات اسنادی توسط ایمیدرو برای پیمانکاران طرح‌ها بوده است، با امضای تفاهم‌نامه‌ای با پیمانکاران توسط دستگاه مجری (شرکت ملی فولاد ایران) مقرر ‌شد از محل منابع داخلی ایمیدرو معادل ریالی آن به پیمانکاران پرداخت شود تا آنها راسا نسبت به واردات ماشین‌آلات و تجهیزات خارجی اقدام کنند. طی سال‌های 1388 تا 1391 افزایش قیمت ارز و اجرای هدفمندی یارانه‌ها و از سوی دیگر محدودیت‌های بسیار زیاد مالی و کمبود نقدینگی سرعت اجرای پروژه‌ها را به شدت کاهش داد. در سال 1389 با فعال شدن خط اعتباری چین و تصمیم دولت وقت مبنی بر استفاده پروژه‌های نیمه‌تمام کشور از این محل ایمیدرو نیز با توجه به محدودیت در تامین منابع مالی با اخذ کلیه مجوزهای قانونی نظیر شورای اقتصاد، ماده 62 قانون محاسبات عمومی و کلیه مجوزهای بانکی مبنی بر اجازه استفاده از تسهیلات خارجی اقدام به فاینانس پروژه‌ها کرد. در اواسط سال 1386 با مشخص شدن مقدار ارز مورد نیاز طرح‌های مذکور، عملیات تامین منابع مالی برای تخصیص ارز آغاز و با بانک‌های تجارت و صنعت و معدن مکاتبات مربوطه انجام و برای دریافت ارز از بانک‌های مذکورکلیه مدارک و مستندات مورد نیاز ارائه شد. متعاقبا بانک تجارت اعطای اعتبار ارزی را تایید کرد و در اواسط سال 1386 با توجه به شروع تحریم‌های بین‌المللی که منابع ارزی سهمیه‌بندی شده بود با تصویب نمایندگان ویژه ریاست جمهوری مقرر شد در 2 مرحله ارز درخواستی تامین شود. متاسفانه بوروکراسی اداری و انجام عملیات بانکی تخصیص ارز مربوطه را با مشکل مواجه کرد و در حالی که اداره سیاست‌ها و مقررات ارزی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران اعطای تسهیلات را به بانک تجارت ابلاغ کرده بود، رئیس کل وقت بانک مرکزی به دلیل کمبود ارز و سایر موارد با اعطای تسهیلات مخالفت کرده و تامین اعتبار ارزی طرح‌ها با مشکل مواجه شد. در سال 1387 در حالی که شرکت ملی فولاد ایران به این نتیجه رسید که به دلیل محدودیت‌های ارزی و عدم گشایش اعتبار اسنادی، تامین ارز مورد نیاز طرح‌ها از سوی بانک‌های داخلی امکان‌پذیر نیست، طی الحاقیه‌ای مقرر نمود پیمانکاران از محل منابع ریالی پرداخت شده، ارز مورد نیاز را (به قیمت اعلامی بانک مرکزی) خریداری و هزینه کنند و به این ترتیب عملیات اجرایی به آرامی شروع شد. متاسفانه در سال 1388 متعاقب انجام واگذاری سهام شرکت‌های تابعه ایمیدرو و عدم بازپرداخت سهم ایمیدرو از خزانه، منابع ریالی نیز با محدودیت مواجه شد و با دستور وزیر محترم وقت وزارت صنایع و معادن، ایمیدرو تصمیم به انتشار اوراق مشارکت کرد که 5 هزار میلیارد ریال آن در بهمن 1388 و 5 هزار میلیارد ریال آن در اسفند 1389 عرضه و به طرح‌ها تزریق شد. در مهر ماه 1389 با فعال شدن خط اعتباری چین (oil package) و تصمیم دولت مبنی بر استفاده از منابع ارزی مربوطه، ایمیدرو به‌عنوان اولین بخش دولتی بود که با درخواست فعال شدن شورای اقتصاد و اخذ مجوز از آن شورا در دی ماه 1389، مجوز مربوطه برای طرح‌های مزبور را دریافت و تهیه سایر مجوزها و اخذ تاییدیه‌ عاملیت بانک‌های تجاری و...آغاز شد. جهت اخذ مجوزهای شورای اقتصاد مدارک مورد نیاز بر‌اساس آخرین گزارش‌ها از سوی شرکت ملی فولاد ایران تهیه شد که مبلغ مصوب شورای اقتصاد کل پروژه را شامل می‌شود. از سویی تسهیلات مالی برای ساخت و تکمیل بخش فولادسازی استفاده شده و باقیمانده بخش احیا و زیرساخت‌ها را نیز در بر می‌گیرد. به دلیل عدم امضا و ابلاغ ماده 62 توسط رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی وقت، متاسفانه به رغم آماده بودن مدارک مورد نیاز برای صدور مجوز ماده 62 قانون محاسبات عمومی در سال 1390، این مجوز صادر نشد و در خردادماه سال 1391، با تاخیر بیش از یک سال مجوز مربوطه صادر و طرح‌های مذکور به بیمه پوششی صادراتی چین معرفی شدند. در تیرماه سال 1391 با دعوت از کارشناسان کنسرسیوم چینی جلسات فنی در شرکت ملی فولاد ایران و با حضور مشاوران طرح‌ها آغاز شد و نهایتا در اواخر شهریور 1392 و در زمان ریاست دکتر کرباسیان در هیات عامل ایمیدرو تصمیم لازم اتخاذ و توافق مربوطه انجام پذیرفت. لذا طرح‌های استانی فولادی پس از 8 سال وقفه در عملیات اجرایی، فعال شد و با هماهنگی‌های انجام شده کلیه پیمانکاران ایرانی حاضر در طرح‌ها با تقسیم کار جدید با همکاری پیمانکار چینی تلاش خود را برای اتمام پروژه‌ها آغاز کرد. با برنامه‌ریزی‌های انجام شده، امید است در سال جاری، حداقل بخش احیای (تولید آهن اسفنجی) دو پروژه به بهره‌برداری برسند و بخش احیای سایر پروژه‌ها نیز در سال آینده راه‌اندازی خواهد شد. تا کنون اعتبار اسنادی مربوط به 5 طرح به‌صورت فعال گشایش شده و 2 طرح دیگر نیز به‌صورت Pre Advise (‌در دست ابلاغ) قرار دارند. در بخش احیای طرح‌های فولادی متوسط پیشرفت فیزیکی 80-65 درصد بوده و در بخش‌های فولادسازی حدود 15-8 درصد است. با گشایش اعتبارات اسنادی طرح‌های فولادی و تدارک منابع مالی پیش‌بینی می‌شود در سال 1393 بخش احیای 2 طرح به‌صورت کامل راه‌اندازی شود و 5 طرح باقیمانده در سال 1394 به‌صورت کامل وارد مدار شوند که در این صورت آهن اسفنجی تولیدی مورد نیاز کارخانه‌های فولادسازی بخش‌های خصوصی و دولتی موجود در کشور را به‌صورت کامل تامین می‌کند. بخش فولادسازی 7 طرح فولاد استانی با روند موجود طی سال‌های 1394 و 1395 به‌صورت کامل وارد مدار تولید می‌شوند که با تولید حدود 6 میلیون تن شمش فولادی 4 میلیارد دلار صرفه‌جویی ارزی در پی خواهد داشت. 

تغییر استراتژی ایمیدرو تا به امروز چه اهدافی را دنبال کرده است؟

 برخی اسناد بالادستی از قبیل ابلاغ سیاست‌های اقتصاد مقاومتی توسط مقام معظم رهبری و همچنین تغییر در مدیریت ارشد ایمیدرو و از طرفی برنامه‌های پیشنهادی وزیر محترم صنعت، معدن و تجارت به مجلس شورای اسلامی منجر به اصلاحات گسترده در استراتژی ایمیدرو شد. در ماموریت جدید این سازمان 2 حوزه اصلی استراتژی مد نظر قرار دارد: ایمیدرو متولی راهبردی توسعه و توانمندسازی و رقابت‌پذیری بخش معدن و صنایع معدنی و تبدیل منابع و محصولات این بخش به ثروت پایدار است. بر این اساس ایمیدرو برای دست یافتن به ماموریت خود 9 استراتژی تعریف کرده که به شرح زیر است: 1- توسعه فعالیت‌های معدنی و صنایع معدنی دارای مزیت رقابتی در مناطق کمتر توسعه‌یافته 2- رشد سرمایه‌گذاری در ایجاد واحدهای زنجیره معدن و صنایع معدنی دارای فناوری نوین و پرریسک 3- توسعه فعالیت‌های معدنی و صنایع معدنی برون‌مرزی با هدف تکمیل زنجیره ارزش 4- توسعه روش‌های نوین تامین منابع مالی در اجرای طرح‌های توسعه 5- ارتقا، بهره‌وری، هم‌افزایی و رقابت‌پذیری بخش معدن و صنایع معدنی 6- توسعه دانش، پژوهش‌های کاربردی و فناوری‌های مورد نیاز بخش معدن و صنایع معدنی 7- توسعه سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در فعالیت‌های معدنی، صنایع معدنی و زیرساخت‌های مربوطه 8- توسعه منابع انسانی بخش معدن و صنایع معدنی 9- بازاریابی استراتژیک و توسعه صادرات محصولات و خدمات فنی- مهندسی. 

مهم‌ترین خروجی‌های استراتژی جدید ایمیدرو کدامند؟ 

یکی از مهم‌ترین خروجی‌های استراتژی جدید ایمیدرو، اصلاح ساختار این سازمان است. ساختار پیشین ایمیدرو برای اجرای استراتژی‌های فعلی مناسب نبود. از سوی دیگر اجرای سیاست‌هایی از قبیل اقتصاد مقاومتی و حمایت از تولید نیز نیاز به بدنه‌ای چابک‌تر داشت. بنابراین در راستای دستیابی به اهداف سازمان و همچنین برنامه‌های بالادستی مبنی بر کوچک‌سازی دولت، ایمیدرو دست به اصلاح ساختار سازمانی زد و به کمک گروهی از خبرگان بخش و استادان برجسته دانشگاه، از طریق ادغام وظایف محوله موجب کاهش یک پست معاونت و پنج پست مدیریت شد. سیاست بعدی ایمیدرو، ایجاد تنوع و توسعه روش‌‌های تامین مالی جهت گشودن گره‌های بسته اقتصادی در اجرا و عقد قراردادهای توسعه‌ای بود. در این بخش ایمیدرو با ارائه راهکارهای عملیاتی از قبیل جذب مشارکت، موجب کاهش سطح سرمایه مورد نیاز بخش دولت در اجرای طرح‌ها و همچنین تقویت بخش خصوصی و بازگشت روند توسعه در کشور شد. یکی دیگر از برنامه‌های بسیار مهم که به‌صورت موازی و همزمان با فاز اول تغییرات استراتژیک صورت پذیرفت، ساماندهی طرح‌های نیمه‌تمام متوقف بوده است. تاخیر بین 4 الی 12 سال در اجرا و نیاز به تعدیل قراردادهای پیمانکاران از مشخصات عمومی این طرح‌ها بود و دلیل اصلی آن کمبود منابع مالی، ناشی از خصوصی‌سازی نادرست و واگذاری سهام سازمان در چارچوب رد دیون به سازمان‌های غیرتخصصی بوده است. طرح‌هایی از قبیل خمرود، 7 طرح فولاد استانی، آلومینیوم جنوب، گندله‌سازی سنگان، زغال‌سنگ پروده 4، گندله‌سازی سنگ‌آهن ایران مرکزی، طلای زرشوران و تیتانیوم کهنوج که می‌بایست تا به امروز به مدار صنعت کشور می‌پیوستند، هنوز نیمه‌کاره مانده و مردم در انتظار شغل به سر می‌برند. در این برنامه راه‌اندازی سریع این طرح‌ها در دستور کار و اولویت قرار گرفت و با کمک پروردگار و تدبیر دولت یازدهم همه این طرح‌ها فعالیت اجرایی و حرکت رو به رشد دارند. 

وضعیت طرح‌های توسعه‌ای که در حال حاضر ایمیدرو در دست اجرا دارد چگونه است؟ 

طبق آخرین برنامه، طرح‌های توسعه مستقیم سازمان شامل 31 طرح با رقم مجموع معادل سرمایه‌گذاری 25 هزار میلیارد تومان است. 2 طرح طلای زرشوران و سیمان ونزوئلا آماده افتتاح و بهره‌برداری است. 14 طرح از قبیل گندله‌سازی سنگان، 7 طرح فولاد استانی، زغال‌شویی و کک‌سازی سوادکوه، ایجاد زیربناهای لازم در معادن بزرگ و مناطق معدنی، ایجاد مناطق ویژه صنایع انرژی بر در سواحل جنوبی کشور در مرحله عملیات فعال اجرایی قرار دارد. 4 طرح دارای پیمانکار و در انتظار تامین منابع مالی هستند که عبارتند از پروده 4 طبس، آلومینیوم جنوب، طرح زغال سنگ خمرود و نیروگاه و کک‌سازی زرند، 4 طرح نیز در مرحله تکمیل عملیات مهندسی، پایه و تفصیلی قرار دارند که عبارتند از: الکترود گرافیتی، گرین کک ( کک سبز زغال خالص)، نفلین سینیت سراب و نیروگاه آلومینیوم جنوب. همچنین 5 طرح در مرحله مناقصه و انتخاب پیمانکار هستند که عبارتند از: تیتانیوم کهنوج، فاز 2 کنسانتره سنگان، فاز 2 زرشوران، فاز 1 صنایع انرژی‌بر و زغال‌سنگ کردآباد. همچنین 2 طرح آلومینای خلیج‌فارس و بوکسیت گینه نیز در مرحله بازنگری و مطالعات تکمیلی قرار دارد. حداکثر توان برای افتتاح این طرح‌ها طی عمر دولت تدبیر و امید به کار گرفته خواهد شد و توان فنی و مهندسی کارکنان و کارگران متخصص و ماهر ایرانی بزرگ‌ترین سرمایه آن خواهد بود. 

به گفته دکتر کرباسیان مقرر شد که یکسری از طرح‌های فولادی در کنار دریا راه‌اندازی شود علت چیست؟ 

این تصمیم‌گیری به چند دلیل صورت پذیرفته است. اول، ایران کشوری نسبتا خشک و کم آب است و شرایط جغرافیایی حاکی از ادامه این روند است. لذا فولاد به‌عنوان یک محصول آب بر باید در کنار منابع آبی پایدار کشور ایجاد شود. دوم، انتقال مواد معدنی از طریق راه‌آهن یا سایر روش‌ها، منطقی‌تر از انتقال آب دریا به مناطق مرکزی و داخل کشور بوده و از نظر اقتصادی نیز به صرفه‌تر است. سوم- با توجه به ذخایر موجود سنگ‌آهن ایران و کارخانه‌های در حال بهره‌برداری و طرح‌های در حال اجرا و همچنین پیش‌بینی مصرف ظاهری کشور، در آینده نزدیک ایران مجبور به واردات سنگ‌آهن از سایر کشورها و صادرات بخشی از فولاد خود خواهد بود که این امر نیز نزدیکی کارخانه‌ها به آب‌های آزاد و بنادر تجاری کشور را می‌طلبد. چهارم- فولاد یک صنعت انرژی‌بر بوده و سواحل جنوبی ایران از قبیل عسلویه دارای بزرگ‌ترین منابع انرژی جهان هستند لذا نزدیکی به منابع انرژی موجب کاهش بهای تمام‌شده و افزایش رقابت‌پذیری می‌شود. با عنایت به دلایل فوق و برخی موارد دیگر، تصمیم بر آن است تا توسعه فولاد کشور در کنار آب‌های آزاد خلیج همیشه فارس و دریای عمان صورت پذیرد. از این قبیل می‌توان به برنامه تولید 5 میلیون تن فولاد در منطقه چابهار، 10 میلیون تن فولاد در منطقه ویژه صنایع‌ معدنی و فلزی خلیج‌فارس و همچنین ایجاد زیربناهای لازم برای احداث یک واحد مگامدول 10 میلیون تنی در منطقه ویژه صنایع انرژی‌بر اشاره داشت.




دیدگاه ها : () 




آخرین ویرایش: سه شنبه 6 آبان 1393 03:10 ب.ظ

آمار تولید کنسانتره آهن توسط دولت در چهارماهه نخست 93

جمعه 7 شهریور 1393 12:12 ب.ظ

نویسنده : علی فروزان
ارسال شده در: کنسانتره آهن ، سنگ آهن ، گندله سازی ،
شركت های بزرگ معدنی طی چهار ماهه نخست امسال، 8 میلیون و 514 هزار و 274 تن كنسانتره سنگ آهن تولید كردند.
شركت بزرگ تولیدكننده كنسانتره سنگ آهن شامل چادرملو، گل گهر، مركزی، سنگان و توسعه معادن و صنایع معدنی خاورمیانه از ابتدای فروردین تا پایان تیر 93 توانستند تولید خود را 5 درصد افزایش دهند. میزان تولید شركت های یاد شده در مدت مشابه سال گذشته، 8 میلیون و 123 هزار و 116 تن بود.
در این میان، شركت «چادرملو» 4 میلیون و 176 هزار و 784 تن، «گل گهر» 3 میلیون و 201 هزار و 980 تن، «مركزی» یك میلیون و 526 هزار و 847 تن، «توسعه معادن و صنایع معدنی خاورمیانه» 782 هزار و 810 تن و شركت «سنگان» 643 هزار و 776 تن كنسانتره سنگ آهن تولید كردند.
همچنین، طی چهار ماهه سال 93 میزان ارسال كنسانتره شركت های مذكور به فولادسازی ها، در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته، 11 درصد افزایش یافت.
بنا به این گزارش، 8 شركت بزرگ تولید كننده سنگ آهن دانه بندی شامل جلال آباد، چادرملو، سیرجان، گل گهر، مركزی، میشدوان، سنگان و فلات مركزی در 4 ماهه جاری، 3 میلیون و 80 هزار و 501 تن دانه بندی تولید كردند.


دیدگاه ها : () 




آخرین ویرایش: جمعه 7 شهریور 1393 12:16 ب.ظ

چالش‌های ایجاد توازن در زنجیره فولاد

جمعه 7 شهریور 1393 12:10 ب.ظ

نویسنده : علی فروزان
ارسال شده در: فولادسازی ، احیا مستقیم ، گندله سازی ،
ایران با دارا بودن 3میلیارد تن ذخایر قطعی و انواع سنگ‌آهن جزو 11 کشور برتر دارنده ذخایر سنگ‌آهن در جهان است که این موضوع کشور را از نظر تولید سنگ‌آهن و کل زنجیره ارزش، دارای مزیت نسبی کرده است.

براساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس، مزیتی که به دلیل عدم توازن توسعه در حلقه‌های مختلف زنجیره فولاد، به خصوص فاصله سرمایه‌گذاری صورت گرفته در استخراج سنگ‌آهن، تولید کنسانتره و گندله، همچنین عدم آزاد‌سازی قیمت سنگ‌آهن در داخل کشور ایجاد شده، هم اکنون ظرفیت تولید کنسانتره و گندله کمتر از ظرفیت تولید و استخراج سنگ‌آهن است. در این گزارش عدم سرمایه‌گذاری متناسب و متعادل و توسعه نامتوازن حلقه‌های مختلف زنجیره ارزش در سال‌های گذشته که بخش تولید فولاد را با مشکل مواجه کرده، مورد تاکید قرار گرفته است.

کمبود سرمایه‌گذاری را می‌توان عمده چالش تولید فولاد در کشور دانست چالشی که با شدت گرفتن تحریم‌ها به اوج رسید و این امر عدم پیشرفت هفت طرح فولادی در کشور را نیز در‌برداشت. طرح‌هایی که تحت عنوان هشت طرح فولادی از سال 1385 با هدف عدالت صنعتی در کشور آغاز شد و با بروز مشکلات و عدم تامین منابع مالی تنها یک طرح آن به نتیجه رسید و تکلیف هفت طرح باقیمانده با وجود تفاهم‌های صورت گرفته با سرمایه‌گذاران چینی برای تامین منابع مالی همچنان نامشخص است. با این شرایط می‌توان گفت در حال حاضر جذب سرمایه‌گذاری خارجی یکی از اولویت‌های اصلی دولت در این بخش محسوب می‌شود؛ اولویتی که در چهارمین همایش چشم‌انداز صنعت فولاد و معدن ایران که اواخر سال گذشته برگزار شد، از سوی معاون اول رئیس‌جمهور نیز بر آن تاکید شد.

اهمیت این بخش در توسعه بخش صنعت موجب شد تا وزیر صنعت، معدن و تجارت هفته گذشته گزارشی از وضعیت معادن و صنایع معدنی کشور را به هیات دولت ارائه کند؛ گزارشی که در بخشی از آن وضعیت معادن کشور مورد بررسی قرار گرفت و در بخش دیگر آن به زنجیره فولاد پرداخته شد.

 

 

 

وضعیت زنجیره فولاد

در حال حاضر و براساس گزارش ارائه شده از سوی محمدرضا نعمت‌زاده، وزیر صنعت، معدن و تجارت به هیات دولت ذخایر قطعی سنگ‌آهن در کشور حدود 3 میلیارد تن است و ایران رتبه یازدهم جهانی را در این بخش به خود اختصاص داده است. در این گزارش همچنین به برداشت از معادن سنگ آهن در سال 1392 نیز اشاره و قید شده در این سال 62 میلیون تن یا حدود 2 درصد از این ذخایر برداشت شده است.

براساس گزارش ارائه شده از سوی نعمت‌زاده، ظرفیت موجود تولید فولاد خام در کشور در حال حاضر 24 میلیون تن است که با اجرای بخشی از طرح‌های در دست اجرا این ظرفیت تا سال 1395 با احتساب طرح‌های فیزیکی بالای 50 درصد پیشرفت به 35 میلیون تن خواهد رسید که برای تحقق این طرح‌ها به 6/1 میلیارد دلار منابع نیاز است. بر اساس گزارش منتشر شده در حال حاضر 26 میلیون تن طرح با احتساب طرح‌های فیزیکی بالای 20 درصد پیشرفت فیزیکی در بخش فولاد خام در دست اجرا است.

براساس این آمار ظرفیت تولید آهن اسفنجی نیز در کشور برابر با 18 میلیون تن است که این ظرفیت با اجرای طرح‌های در دست اجرا تا سال 1395 با احتساب طرح‌های فیزیکی بالای 50 درصد پیشرفت به 30 میلیون تن خواهد رسید. برای رسیدن به رشد پیش‌بینی شده به یک میلیارد دلار منابع مالی نیاز است. در حال حاضر 19 میلیون تن ظرفیت در دست اجرا با احتساب طرح‌های فیزیکی بالای 20 درصد پیشرفت در این بخش در حال اجرا است که با اجرایی شدن آن، سهم تولید آهن اسفنجی از مرز 30 میلیون تن نیز فراتر خواهد رفت.

در گزارش ارائه شده از سوی نعمت‌زاده به هیات دولت ظرفیت موجود تولید گندله نیز 22 میلیون تن ذکر شده که برای این بخش نیز 26 میلیون تن ظرفیت در دست اجرا با احتساب طرح‌های فیزیکی بالای 20 درصد پیشرفت پیش‌بینی شده است. همچنین برآورد این وزارتخانه برای سال 1395 این بخش رسیدن به ظرفیت 38 میلیون تن با احتساب طرح‌های فیزیکی بالای 40درصد پیشرفت فیزیکی است که برای تحقق این امر نیز به 5/1 میلیارد دلار منابع نیاز است.

اما در بخش تولید کنسانتره سنگ‌آهن نیز ظرفیت موجود در کشور 28 میلیون تن برآورد شده است. طرح‌های در دست اجرای این بخش 35 میلیون تن با احتساب طرح‌های فیزیکی بالای 20 درصد پیشرفت است. همچنین برای این بخش رسیدن به ظرفیت 46 میلیون تن تا سال 1395 پیش‌بینی شده که برای رسیدن به این رشد به 8/1 میلیارد دلار منابع نیاز است.

 

وضعیت توزیع ذخایر سنگ‌آهن

براساس این گزارش بیشترین توزیع ذخایر سنگ‌آهن ایران در استان‌های کرمان، خراسان رضوی، یزد، کردستان، فارس و هرمزگان متمرکز است. به طوری که 16/48 درصد از ذخایر در استان کرمان، 86/23 درصد در استان خراسان رضوی، 31/22 درصد در استان یزد، 07/2 درصد در استان کردستان، 82/0 درصد در استان فارس، 8/0 درصد در استان هرمزگان و 98/1 درصد نیز در سایر استان‌ها متمرکز شده‌ است.

از سوی دیگر و براساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس، ایران با 2 میلیارد و 500میلیون هزار تن سنگ خام و یک میلیون و 400 هزار تن محتوای آهن در جایگاه یازدهم دنیا قرار گرفته است. براساس این گزارش استرالیا با ظرفیت 35 میلیارد تن سنگ خام و 17 میلیارد تن محتوای آهن در جایگاه اول، برزیل با 31 میلیارد تن سنگ خام و 16 میلیارد تن محتوای آهن در جایگاه دوم قرار دارد. اما جایگاه سوم به روسیه با 25 میلیارد تن سنگ خام و 14 میلیارد تن محتوای آهن اختصاص دارد.منبع: دنیای اقتصاد




دیدگاه ها : () 




آخرین ویرایش: جمعه 7 شهریور 1393 12:11 ب.ظ

بعد از گندله، با کمبود کنسانتره مواجه هستیم

جمعه 7 شهریور 1393 12:00 ب.ظ

نویسنده : علی فروزان
ارسال شده در: گندله سازی ،
فولاد نیوز: در حالی که قرار است بر اساس سند چشم‌انداز میزان تولید فولاد کشور در افق سال 1404 به 50 میلیون تن برسد، کمبود گندله صنعت فولاد کشور را با چالش‌هایی جدی مواجه کرده است.
صنعت فولاد کشور هم‌اکنون سالانه چند میلیون تن کسری گندله دارد که برای تامین آن باید به واردات بپردازد. این در حالی است که ایران به لحاظ داشتن منابع سنگ آهن بسیار غنی است و بخشی از این ماده معدنی به صورت خام صادر می‌شود.
شنیده‌ها حاکی از آن است که دولت در نظر دارد به منظور تامین نیاز فولادسازان برای واردات گندله می‌خواهد به تولیدکنندگان فولاد ارز مبادلاتی اختصاص دهد.
در همین رابطه، رضا اشرف سمنانی، مشاور هلدینگ صنایع معدنی خاورمیانه (میدکو) معتقد است: امروزه در صنعت فولاد برای جبران کمبود گندله فعالان صنایع معدنی، برای تولید فولاد راهی ندارند جز اینکه تا مدتی این محصول را از کشورهای دیگر مانند هند خریداری و وارد کنند.
او افزود: اگر بخواهیم از واردات گندله جلوگیری کنیم باید از گندله تولیدی داخل کشور استفاده کنیم که در حال حاضر واحدهای فولادی کشور پاسخگوی این نیاز تولیدکنندگان نیستند و از طرفی نمی‌توان در زنجیره فولادسازی محصول دیگری را جایگزین گندله کرد.
سمنانی با بیان اینکه باید منتظر بود تا واحدهای فولادسازی که در حال احداث هستند به بهره‌برداری برسند، گفت: تا تاسیس این طرح‌های فولادی و دائمی‌ شدن وضعیت بهره‌برداری آنها باید این محصول وارد کشور شود تا نیازهای فولادی‌ها را برآورده کند.
او افزود: طبق پیش‌بینی‌های مسئولان تا سال آینده این واحدهای فولادی احداث خواهند شد و با تولید گندله زنجیره فولادسازی کشور را تکمیل خواهند کرد.
مشاور هلدینگ صنایع معدنی خاورمیانه اظهار کرد: اما موضوع مهم این است که تسهیلاتی مانند ارز مبادله‌ای تنها برای یک دوره کوتاه‌مدت می‌تواند خواسته‌های تولیدکنندگان را تامین کند.

سرمایه‌گذاران غفلت کردند
بهرام سبحانی، مدیرعامل فولاد مبارکه نیز در همین زمینه گفت: با توجه به اینکه وزارت صنعت، معدن و تجارت امکاناتی مانند اختصاص ارز مبادله‌ای در اختیار فولادسازان قرار داده است و وارداتی که سالانه برای جبران این کمبود صورت می‌گیرد می‌توان به تولید فولاد ادامه داد اما تا مدتی این دغدغه برطرف خواهد شد.
او با بیان اینکه کمبود گندله در صنعت فولاد تنها با توسعه واحدهای گندله‌سازی حل خواهد شد، اظهار کرد: اما توسعه این واحدها دو سه سالی طول خواهد کشید و ناچاریم تا آن زمان این محصول را وارد کنیم.
سبحانی افزود: در حال حاضر صنعتگران با کمبود گندله و آهن قراضه مواجه شدند و تنها از طریق واردات این مشکل را برطرف می‌کنند.
مدیرعامل فولادمبارکه با بیان اینکه در ایران به دلیل وجود سنگ‌آهن میزان واردات گندله باید صفر باشد، گفت: با برخورداری از این ظرفیتی تاکنون در کشور سرمایه‌گذاری در این راستا صورت نگرفته است و سرمایه‌گذاران از این فرصت مناسب برای تولید گندله استفاده نکرده‌اند.
او افزود: این در حالی است که در کشور ما به لحاظ تکنولوژی در تولید گندله مشکلی نداریم و دغدغه‌ ما فقط سرمایه‌گذاری در واحدهای تولیدی گندله است.
سبحانی با بیان اینکه سرمایه‌گذاری نکردن در این واحدهای تولیدی یک غفلت است، بیان کرد: اگر در این زمینه سرمایه‌گذاری مناسبی صورت بگیرد مطمئنا این سرمایه‌گذاری بازدهی مناسبی دارد.
او افزود: نیاز اصلی امروز فولادسازان گندله است و این محصول بازار آماده‌ای دارد که سرمایه‌گذاری در این زمینه مطمئنا فرصت خوبی برای سرمایه‌گذاران به‌شمار می‌رود.
مدیرعامل فولاد مبارکه تاکید کرد: امیدوار هستیم واردات گندله از کشورهای خارجی کاهش یابد و به زودی از تولید داخلی خودمان بهره ببریم.

اختصاص ارز مبادله‌ای تولید را به صرفه می‌کند
همچنین رسول خلیفه‌سلطان، دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد درباره واردات گندله توسط فولادسازان در این چند سال اظهار کرد: در حال حاضر اختصاص ارز مبادله‌ای برای واردات این محصول در نظر گرفته شده است که هدف از این تسهیلات این بوده که تولید فولاد برای تولیدکنندگان صرفه اقتصادی داشته باشد.
او همچنین با بیان اینکه اختصاص ارز مبادلاتی به تولیدکنندگان باعث شده مبادلات این محصول به راحتی صورت بگیرد، افزود: تولیدکنندگان برای یکی دو سال آینده ناچارند از این امتیاز استفاده کنند تا واحدهای گندله‌سازی تاسیس شوند و نیازهای خود را از طریق واردات تامین کنند.

برای صنایع «ظرفیت‌سنجی» تعریف کنیم
در همین رابطه، رضا شهرستانی، عضو انجمن تولیدکنندگان فولاد گفت: متاسفانه در این چند سال تمامی صنایع‌ ما نتوانسته‌اند آینده‌نگری داشته باشند و با برنامه‌ریزی بلندمدت کمبود خود را در پنج سال آینده پیش‌بینی و در راستای آن تولید کنند.
او بیان کرد: اگر این برنامه‌ریزی‌هادر هر صنعتی وجود داشته باشد و بین واحدهای تولیدی هماهنگی‌های لازم ایجاد شود تولیدکنندگان با کمبود مواد اولیه روبه‌رو نخواهند شد.
شهرستانی بیان کرد: در 20 سال گذشته سال‌ها سرمایه‌گذاری زیادی در تولید نورد که یک محصول نهایی است انجام شد که یکباره تولید این محصول افزایش پیدا کرد و مواد اولیه‌ای مانند بیلت که مواد اولیه است با کمبود مواجه شد.
عضو انجمن تولیدکنندگان فولاد افزود: فولادسازان زیادی به رقابت شروع کردند و در این راستا قیمت بیلت را بالا بردند و این مواد اولیه را وارد کردند. در این میان آهن قراضه هم قیمتش افزایش یافت.
او افزود: این نشان دهنده این است که سیاست‌های غلط در تولید فولاد باعث این کمبودهای مواد اولیه فولادی است و اگر امروز با کمبود گندله مواجه هستیم در سال‌های آینده شواهد حاکی از این است که با کمبود کنسانتره هم روبه‌رو خواهیم شد.
به گفته شهرستانی، در بدو تولید کنسانتره به اکتشاف معادن برخورد خواهیم کرد.
همچنین عضو انجمن تولیدکنندگان فولاد افزود: به نظرم تمامی صنایع کشور باید از ابتدا ظرفیت‌هایشان شناسایی می‌شد، چرا که در حال حاضر باز هم این سیاست‌های نادرست صنعت رواج دارد و مجوز 100 میلیون تن نورد صادر شده است و 50 میلیون تن تولید داریم.
شهرستانی افزود: سرمایه‌گذاران به دلیل بازگشت سرمایه همیشه خام فروشی را ترجیح می‌دهند و از ارزش افزوده ایجاد شده در محصول خام پرهیز می‌کنند، در صورتی که با ایجاد ارزش‌افزوده در این مواد خام هم اشتغالزایی و هم سود بیشتری نصیب صنایع و صنعتگر خواهد شد.
او افزود: 10 سال است که انجمن تولیدکنندگان فولاد خواستار تنظیم بازار و سیستم پلکانی محصولات تولیدی است که همواره ایجاد ارزش افزوده در این محصولات نادیده گرفته می‌شود.
شهرستانی درباره سرمایه‌گذاری در واحدهای تولید گندله‌سازی بیان کرد: با توجه به اینکه در این مدت کمبود گندله را با مدیریت بحرانی پشت سر گذاشته‌ایم، تزریق سرمایه فراوان از سوی سرمایه‌گذارها در این واحدها خطری که برای صنعت دارد، این است که در تولید این محصول دست زیاد شود و در سال‌های آینده با کمبود کنسانتره مواجه شویم.

بعد از گندله، با کمبود کنسانتره مواجه هستیم
در همین زمینه، بهادر احرامیان، مدیر عامل فولاد یزد با بیان اینکه اختصاص ارز مبادله‌ای پیشنهاد انجمن فولاد به وزارت صنعت بود، گفت: در شرایطی که وزارت صنعت با محدودیت منابع ارزی مواجه است، اولویت استفاده از این ارز با مواد اولیه بالا در زنجیره تولیدی است.
او افزود: به دلیل کمبود گندله و آهن قراضه این ارز برای مبادله و واردات این محصولات در نظر گرفته شده است.
احرامیان با بیان اینکه اکنون در آستانه تک نرخی شدن ارز هستیم، گفت: پیشنهاد ما مبنی بر این بوده که برای بیدار شدن رکود صنعت فولاد از منابع ارزی وزارت صنعت کمک بگیریم و وزارت هم این فرصت را در اختیار تولیدکنندگان فولاد گذاشت.
مدیرعامل فولاد یزد اظهار کرد: در تولید گندله و کنسانتره ظرفیتی نداریم و در انتظار این هستیم که واحدهای فولادسازی تا سال آینده به بهره‌برداری برسند؛ تا آن زمان واردات تنها راه جبران کمبود مواد اولیه فولاد است.
به نظر می‌رسد وضعیت امروز صنعت فولاد به دلیل فقدان «ظرفیت‌سنجی» در تولید در سال‌های گذشته این سرنوشت را پیدا کرده و هر سال با کمبود مواد اولیه مواجه می‌شود. در صورتی که اگر آینده‌نگری در تولید داخلی وجود داشته باشد در یک برنامه بلندمدت اقداماتی در راستای تامین نیازهای فولادسازان صورت خواهد گرفت که بنا بر نیازهای سال‌های آینده صنایع تولید خواهیم داشت.



دیدگاه ها : () 




آخرین ویرایش: جمعه 7 شهریور 1393 12:01 ب.ظ

تصویر

سه شنبه 29 بهمن 1392 01:42 ق.ظ

نویسنده : علی فروزان
ارسال شده در: فولادسازی ،




دیدگاه ها : () 




آخرین ویرایش: جمعه 7 شهریور 1393 12:00 ب.ظ

گزارش متال بولتن درباره چشم‌انداز تولید سنگ‌آهن و فولاد ایران

سه شنبه 29 بهمن 1392 01:37 ق.ظ

نویسنده : علی فروزان
پیشرفت اخیر در مذاکرات هسته ای درباره برداشته شدن تحریم ها علیه ایران این امید را می دهد که تامین مالی جدید بتواند باعث پیشرفت برنامه توسعه صنعت فولاد ایران شود. سهراب محرابیان دامنه و مقیاس حال حاضر صنعت فولاد ایران را در گزارشی ترسیم می کند.

برخلاف بسیاری از کشورهای خاورمیانه، ایران دارای ذخایر قابل توجهی از سنگ آهن است که بیشترین میزان در بین کشورهای منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا محسوب می شود. تخمین زده می شود که ایران دارای ذخایر احتمالی ۴.۵ میلیارد تنی سنگ آهن باشد که تاکنون حدود ۲.۳ میلیارد تن آن از این کشور به خارج صادر شده است.

ذخایر اصلی سنگ آهن ایران در سه منطقه واقع شده اند: استان یزد در مرکز ایران، استان کرمان در جنوب شرقی این کشور و استان خراسان رضوی در شمال شرق. همه معادن بزرگ سنگ آهن ایران تحت کنترل دولت این کشور قرار دارند.

معادن دولتی در ایران موفق شدند تولید سنگ آهن خود را در ۱۰ سال اخیر سه برابر کنند. این معادن در سال گذشته ایرانی (۲۰ مارس ۲۰۱۲ تا ۲۰ مارس ۲۰۱۳) حدود ۲۹.۵ میلیون تن سنگ آهن تولید کردند که این رقم براساس اعلام سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو) در سال ۲۰۰۳-۲۰۰۲ معادل ۱۰.۵ میلیون تن بود.

با توجه به رشد سالانه ۱۲ درصدی که تولید سنگ آهن ایران داشته، این امکان وجود دارد که معادن دولتی ایران بتوانند تولید سنگ آهن خود را تا پنج سال آینده به سالانه ۵۵ میلیون تن برسانند.

آمار رسمی از تولید سنگ آهن در معادن تحت کنترل بخش خصوصی در ایران در دسترس نیست اما تخمین زده می شود که این دسته از معادن در سالهای اخیر سالانه حدود ۱۰ میلیون تن تولید داشته اند، عددی که می تواند طی پنج سال آینده به سالانه ۱۵ میلیون تن نیز برسد.

تولید حدود ۱۵ میلیون تن فولاد خام توسط ایران به این معناست که فولادسازان این کشور به بیشتر از ۲۲ تا ۲۳ میلیون تن سنگ آهن در سال در شرایط کنونی نیاز ندارند. به این ترتیب می توان نتیجه گرفت که ایران هم اکنون دارای مازاد سنگ آهن ۲۰ میلیون تنی در هر سال است.

فراوری سنگ معدنی

فقط فولاد اصفهان، قدیمی ترین کارخانه فولاد ایران (ظرفیت ۳.۶ میلیون تن در سال) و فولاد زرند ایران (ظرفیت ۱.۷ میلیون تن در سال) که یک کارخانه در دست احداث است، از فناوری کوره بلند برای تولید فولاد استفاده می کنند.

بقیه کارهای فولادسازی موجود در ایران یا کارخانه های در دست احداث، از فناوری احیای مستقیم سنگ آهن (DRI) استفاده می کنند. سنگ آهن به کنسانتره تبدیل می شود و سپس به گندله و به عنوان خوراک به یک کارخانه احیای مستقیم داده می شود.

ایران در حال حاضر ظرفیت تولید ۳۰ میلیون تن کنسانتره سنگ آهن و ۲۰ میلیون تن گندله را در سال دارد.

ایران همچنین تعداد زیادی پروژه های تولید کنسانتره و گندله سازی را تعریف کرده که عمدتا توسط معدنکاران سنگ آهن این کشور شامل چادرملو، گل گهر، گوهر زمین، سنگ آهن مرکزی ایران (چغارت)، سنگ آهن شرق ایران (سنگان) و همینطور فولادسازانی مانند فولاد مبارکه، فولاد خراسان و تعداد دیگری از سرمایه گذاران در دست اجرا هستند.

چادرملو، بزرگترین معدنکار سنگ آهن ایران در سال گذشته ایرانی حدود ۲ میلیون تن فاینز&لامپ و ۱۰.۴ میلیون تن کنسانتره سنگ آهن و ۳.۴ میلیون تن گندله تولید کرد. این شرکت سال قبل کار ساخت یک کارخانه دیگر گندله سازی به ظرفیت تولید ۲.۵ میلیون تن در سال را در بهاباد آغاز کرد.

گل گهر در سال گذشته ایرانی حدود یک میلیون تن فاینز&لامپ، ۷.۸ میلیون تن کنسانتره سنگ آهن و ۴.۴ میلیون تن گندله تولید کرد. گل گهر از چند سال پیش کار ساخت دو کارخانه دیگر تولید کنسانتره (هر یک به ظرفیت ۲ میلیون تن در سال) را شروع کرده است، در حالی این شرکت برنامه دیگری نیز برای راه اندازی یک کارخانه جدید گندله سازی به ظرفیت تولید ۵ میلیون تن در سال در دست دارد.

سنگ آهن مرکزی ایران (چغارت) سال قبل ۳.۴ میلیون تن فاینز&لامپ و ۲.۹ میلیون تن کنسانتره سنگ آهن تولید کرد.

این شرکت برنامه هایی برای توسعه ظرفیت کنسانتره خود دارد که از آن جمله می توان به احداث یک کارخانه ۵ میلیون تنی گندله سازی اشاره کرد.

گوهر زمین برنامه هایی برای راه اندازی پنج خط تولید کنسانتره دارد که هر کدام ظرفیت ۲ میلیون تن در سال را دارند و در کنار آنها دو کارخانه گندله سازی هر یک به ظرفیت ۵ میلیون تن نیز در دستور کار قرار دارد. ساخت دو کارخانه کنسانتره از چند سال پیش آغاز شده و تاکنون پیشرفت فیزیکی آنها به بیش از ۷۰ درصد رسیده است. چند ماه پیش نیز قراردادی برای ساخت یک کارخانه گندله سازی به ظرفیت ۵ میلیون تن در سال بین اتوتک و گوهر زمین امضا شد.

شرکت سنگ آهن شرق ایران نیز ساخت نخستین کارخانه کنسانتره خود را به ظرفیت ۲.۶ میلیون تن در سال سفارش داده است، در حالی که دومین کارخانه از همین نوع و با همین ظرفیت نیز در دست احداث است. سنگ آهن شرق ایران همچنین هم اکنون در حال احداث یک کارخانه گندله سازی به ظرفیت ۵ میلیون تن است.

شركت توسعه معادن و صنایع معدنی خاورمیانه (میدکو) که یک هولدینگ نیمه دولتی محسوب می شود، پروژه هایی برای تولید ۸ میلیون تن در سال کنسانتره (دو پروژه هر یک به ظرفیت دو میلیون تن سال قبل به بهره برداری رسیدند) و ۷.۵ میلیون تن گندله در سال در دست اجرا دارد.

ایمیدرو برنامه ای دارد که براساس آن ظرفیت تولید ۲۰ میلیون تن کنسانتره سنگ آهن و ۲۰ میلیون تن گندله در معدن سنگان (خراسان رضوی) از طریق سرمایه گذاری فولاد مبارکه، فولاد خراسان و چند سرمایه گذار دیگر ایجاد کند.

ظرفیت تولید واحدهای احیای مستقیم سنگ آهن (DRI) در ایران
شرکتظرفیت فعلی (میلیون تن در سال)
فولاد مبارکه7
فولاد خوزستان4
فولاد کاوه جنوب1.86
فولاد خراسان1.6
فولاد هرمزگان (واحد تابعه فولاد مبارکه)1.6
مجتمع فولاد صبا (واحد تابعه فولاد مبارکه)1.5
آهن و فولاد ارفع0.8
آهن و فولاد غدیر ایرانیان0.8

تولید آهن

ایران در حال حاضر ظرفیت تولید ۲۰ میلیون تن آهن اسفنجی را در سال دارد. علاوه بر فعالیت کارخانه های آهن اسفنجی در فولاد مبارکه، فولاد هرمزگان، فولاد خراسان، فولاد کاوه جنوب، آهن و فولاد ارفع و آهن و فولاد غدیر ایرانیان بیش از ۲۰ میلیون تن کارخانه آهن اسنفجی دیگر (هر یک حداقل به ظرفیت ۸۰۰ هزار تن در سال) در ایران در دست احداث هستند.

تقریبا همه کارخانه فولادی در دست ساخت در ایران دارای یک یا چند مدول آهن اسفنجی هستند تا خوراک بخش ذوب آنها را تامین کنند.

هر یک از ۸ کارخانه فولادی استانی دارای یک کارخانه آهن اسفنجی ۸۰۰ هزار تنی هستند که در حال حاضر در دست احداث هستند. علاوه بر این ساخت چند کارخانه دیگر آهن اسفنجی نیز توسط فولادسازان، معدنکاران و دیگر سرمایه گذاران داخلی اعم از دولتی و خصوصی آغاز شده است.

ساخت کارخانه های آهن اسفنجی در ایران طی چند سال گذشته به لطف توانایی پیمانکاران داخلی در حوزه فناوری و تامین تجهیزات موردنیاز رشد سریعی را تجربه کرده است.

در حقیقت ساخت کارخانه های آهن اسفنجی در ایران رشد سریعتری را نسبت به کارخانه های فولادسازی داشته است. این به آن معناست که ایران طی یک تا دو سال آینده و همزمان با بهره برداری از کارخانه های جدید آهن اسفنجی با مازاد تولید این محصول در داخل مواجه خواهد شد.

طبق آمار انجمن جهانی فولاد، ایران در سال ۲۰۱۲ میلادی حدود ۱۴.۵ میلیون تن فولاد خام تولید کرد. 
برای سال ۲۰۱۳ نیز با توجه به آمار تولید ۹ ماهه نخست سال پیش بینی می شود ایران حدود ۱۵ میلیون تن فولاد تولید کند.

ایران دارای یک برنامه کوتاه مدت است که طبق آن باید به تولید ۳۵ میلیون تن فولاد خام در سال ظرف چند سال آینده برسد. این کشور همچنان برنامه بلندمدتی را برای رسیدن به تولید ۵۵ میلیون تن فولاد خام در سال دارد که انتظار می رود تا سال ۲۰۲۵ به نتیجه برسد.

در چند سال اخیر پروژه های فولادسازی زیادی توسط دولت ایران و بخش خصوصی این کشور اجرا شده اند، در حالی که فولادسازان فعلی ایران نیز طرحهای توسعه ای را در دست اجرا دارند.

با توجه به اهمیتی که ایران برای فولادسازی قائل شده، دولت این کشور احداث ۸ کارخانه کوچک ۸۰۰ هزار تنی را از حدود ۶ سال پیش آغاز کرد که تاکنون هیچ یک از این طرح ها تکمیل نشده اند. همه این پروژه ها حدود نیمی از راه توسعه خود را طی کرده اند و به نظر می رسد تکمیل آنها چند سال دیگر به طول می انجامد.

کمبود منابع مالی یکی از دلایل به مشکل خوردن اجرای طرح های فولادی بوده است. این باعث شده تا این طرحها طبق برنامه زمان بندی شده به بهره برداری نرسند. در همین حال تحریمهای بین المللی نیز مشارکت شرکتهای خارجی در اجرای طرحهای فولادی ایران را با محدودیت مواجه کرده است. 
ضمن اینکه تحریمها روی مشارکت بانکها و دیگر سرمایه گذاران در طرحهای فولادی نیز تاثیر منفی گذاشته است.

با این وجود برخی از طرحهای توسعه با موفقیت به پایان رسیده اند. به عنوان مثال آهن و فولاد ارفع، یک کارخانه کوچک ۸۰۰ هزار تنی آخرین کارخانه فولادسازی ایران است که طی چند ماه قبل وارد مدار تولید شد.

دو کارخانه فولادی بخش خصوصی، فولاد پاسارگاد با ظرفیت ۱.۵ میلیون تن در سال برای تولید بیلت و فولاد خزر با ظرفیت تولید ۵۵۰ هزار تن در سال برای تولید بیلت نیز اوایل سال ۲۰۱۳ میلادی به بهره برداری رسیدند.

با توجه به طرحهای توسعه برنامه ریزی شده و در دست اجرا، ایران می تواند تولید فولاد خام خود را طی سالهای آینده با نرخ رشد سالانه ۱۰ درصد افزایش دهد. هیچ شکی نیست که لغو یا کاهش سطح تحریمها علیه ایران می تواند به توسعه پروژه های فولادی در این کشور کمک زیادی کند. اتفاقی که می تواند نرخ رشد سالانه تولید فولاد ایران را به ۱۵ درصد نیز برساند.

تولید فولاد خام ایران با در نظر گرفتن نرخ رشد محافظه کارانه سالانه ۱۰ درصد می تواند تا سال ۲۰۱۷ به ۲۲ میلیون تن برسد. با در نظر گرفتن نرخ رشد خوشبینانه ۱۵ درصدی نیز تولید فولاد خام ایران تا سال ۲۰۱۷ به ۲۶ میلیون تن خواهد رسید.







محصولات نورد


افزایش قیمت نفت خام طی یک دهه اخیر یکی از دلایل افزایش تقاضا در ایران برای فولاد و دیگر مواد ساختمانی بوده است. اتفاقی که برای سایر صادرکنندگان نفت خام منطقه نیز رخ داد. بانکهای داخلی ایران می توانند به لطف درامدهای نفتی مناسب منابع مالی بیشتری را برای پروژه های صنعتی، از قبیل کارخانه های نورد تامین کنند. به علاوه اینکه احداث یک کارخانه نورد زمان کمتری را 
نسبت به یک کارخانه مشابه با ترکیب واحد ذوب می برد.

در یک دهه اخیر مشوقهایی برای بخش خصوصی در زمینه احداث کارخانه های نورد وجود داشته است.

طبق گزارش انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، مجموع تولید کارخانه نورد بخش خصوصی ایران در مارس ۲۰۰۱ تا مارس ۲۰۰۲ حدود ۳۰۰ هزار تن بود اما آنها حدود ۵.۳۴ میلیون تن محصولات نهایی را در همان بازه زمانی تولید کردند.

در حال حاضر تعداد زیادی کارخانه های نورد در ایران وجود دارد که معمولا بین ۵۰ تا ۵۰۰ هزار تن در سال ظرفیت تولید دارند. در حالی که تا همین یک دهه پیش تعداد این کارخانه ها در ایران بسیار کم بود.

کارخانه های فولادی و نورد بخش دولتی در ایران ظرفیت مجموع نورد حدود ۱۴ تا ۱۵ میلیون تنی دارند. کارخانه های بخش خصوصی نیز حدودا همین مقدار ظرفیت تولید – حدود ۱۵ میلیون تن در سال - دارند.

بنابراین مجموع ظرفیت نورد ایران به حدود ۳۰ میلیون تن در سال می رسد. اما در حالی که فولادسازان و نوردسازان بخش دولتی در ایران با ظرفیت کامل تولید خود کار می کنند کارخانه های نورد بخش خصوصی با ۳۰ تا ۵۰ درصد از ظرفیت اسمی تولید خود در حال کار هستند. دلیل این وضعیت کمبود بیلت در بازار داخلی ایران است.

بهره وری پایین کارخانه های نورد بخش خصوصی ایران تعدادی از آنها را تشویق کرده تا بدون نظر گرفتن مشکلات مالی و دسترسی به فناوریهای لازم اقدام به احداث واحد ذوب کنند.

تجارت بین المللی

علی رغم اهمیت ویژه صنعت فولاد در ایران و برنامه هایی که این کشور برای توسعه این صنعت دارد اما ایران به واردات سالانه ۱۰ میلیون تن فولاد (محصولات نهایی و نیمه) نیاز دارد تا بتواند به تقاضای داخلی خود پاسخ دهد.

ایران در سال منتهی به ۲۰ مارس ۲۰۱۳ معادل ۶.۵ میلیون تن فولاد وارد کرد. طبق آمار گمرک ایران، دو سال پیش واردات فولاد ایران به ۹ میلیون تن و سه پیش نیز به ۱۱ میلیون تن رسیده بود.

طبق برخی برآوردها ایران در سال جاری ایرانی (منتهی به ۲۰ مارس ۲۰۱۴) کمتر از ۴ میلیون تن واردات فولاد خواهد داشت. این در حالی است که طبق آمار گمرک ایران این کشور در نیمه نخست سال جاری حدود ۱.۸ میلیون تن فولاد وارد کرد.

دلیل اصلی کاهش واردات فولاد ایران تحریمهای بین المللی علیه تجارت ایران بوده است. در حالی که رکودی عمومی در بازار فولاد داخلی ایران وجود دارد که نتیجه کاهش پروژه های ساخت و ساز در این کشور است، به ویژه پروژه های ساخت و سازی که توسط دولت ایران اجرا می شوند.

مازاد سنگ آهن ایران با حاشیه سود بالا یکی از فاکتورهای اصلی تشویق کننده برای صادرات این محصول در چند سال گذشته بوده است.

ایران در سال گذشته ایرانی حدود ۲۱ میلیون تن سنگ آهن صادر کرد، در حالی که ۱۰ سال پیش صادرات سنگ آهن ایران کمتر از یک میلیون تن بود.

چین اصلی ترین مقصد سنگ آهن صادراتی ایران است. اشتهای بالای چین برای سنگ آهن – همین طور ارتباط نزدیکش با ایران در حال توسعه – عامل اصلی بوده تا این کشور به مقصد انحصاری سنگ آهن صادراتی ایران تبدیل شود.

در چند سال اخیر بحثهایی بین معدنکاران و تاجران سنگ آهن از یک سو و فولادسازان از سوی دیگر در زمینه صادرات سنگ آهن مطرح شده است. در حالی که معدنکاران و تاجران سنگ آهن به طور طبیعی از ایده صادرات سنگ معدنی آهن حمایت می کنند، فولادسازان تشویق می کنند که دولت صادرات این ماده معدنی را محدود کند.

مسئولان دولتی ایران تاکنون تصمیم جدی را در زمینه محدود کردن صادرات سنگ آهن نگرفته اند اما آنها ممکن است دیر یا زود صادرات سنگ آهن این کشور را به کلی ممنوع کرده و یا آن را محدود کنند. اقدامی باعث فشار زیاد گروههای مخالف این محدودیت می شود.




دیدگاه ها : () 




آخرین ویرایش: - -

نقشه واحدهای فولاد در جهان

دوشنبه 20 آبان 1392 01:51 ق.ظ

نویسنده : علی فروزان















دیدگاه ها : () 




آخرین ویرایش: دوشنبه 20 آبان 1392 01:55 ق.ظ



تعداد کل صفحات : 5 1 2 3 4 5